Galeries

Vrouwelijke troost

Margriet Smulders: ‘Tell me your Dreams’ T/m 12 april in Nouvelles Images, Westeinde 22, Den Haag. Inl: nouvellesimages.nl

Bloedrode stippen drijven in een romige zachtgele vla omgeven door rozen. De bloemen zijn in volle bloei en de licht- en dieproze tinten geven een sensuele dimensie aan de voorstelling. De rode stippen in Existing in Milk zijn pitten uit de granaatappel die aan de rechterkant nog net zichtbaar is.

Fotografe Margriet Smulders maakt enorme voorstellingen van taferelen die ze ensceneert in een waterbak met spiegels. Het is een wonderlijk theater waar bloemen, bloemblaadjes, draperieën en takjes worden geschikt, opgehangen, herschikt. In sommige werken lijkt het water een peilloos diepe vijver waarin objecten ronddrijven. Met de hand creëert Smulders er rimpelingen in en toevoegingen als ecoline geven er kleur aan.

Direct bij de ingang van de galerie hangt het werk Parfum Exotique , dat Smulders dit jaar maakte na haar reis door India. Het drie meter brede werk is een explosie van kleuren die verlopen van warm oranje via blauw naar rood. De steeds terugkerende paarse accenten zijn de irisbloemen die Smulders voor het tafereel gebruikte.

Er zijn op de tentoonstelling ook werken uit eerdere series te zien: zoals Siren Blood, Get Drunk, Bloody Hell and Lucylures. Van een andere muur spat een overdaad aan roze met parelmoeren accenten. Humble Salve is het linkerdeel van een tweeluik uit de serie Lucylures. De uitgebloeide tulpenbladeren bovenaan de foto blijken paddenstoelen te zijn en de witte bonbonnetjes onderaan zijn sterk uitvergrote stukjes koraal. De takjes die losjes aan de bovenkant zweven zijn lichtroze geverfde plantenwortels. Alle materialen hebben een symbolische betekenis. Zalmeitjes, melk en eigeel staan voor troost en vrouwelijke zorgzaamheid. Smulders is in haar werk melk gaan toevoegen „om de wereld waarin we nu leven zachter te maken”. Door beweging worden de vloeistoffen in de waterbak gemanipuleerd. Als het eigeel te dominant wordt, zuigt Smulders het op met de waterstofzuiger, net zo lang tot de de scene perfect is.

In het boek dat ter gelegenheid van het 25-jarig kunstenaarsjubileum is geschreven staat Humble Salve met het andere deel van het tweeluik Which wounded Bossoms fits afgedrukt naast een sonnet van Shakespeare over een driehoeksverhouding. „Het gaat over een nare ervaring waar toch iets goeds uit is voortgekomen.” De kleurrijke bloemenscènes van Smulders zijn decoratief en vervreemdend tegelijk. Ze bieden ook voldoende ruimte voor eigen dromen en fantasieën.

Marion van eeuwen

Zo ziet ziek zijn eruit

Karen Vlieger: ‘In De Wachtkamer Van De Dood, Mijn Weg Naar Loslaten’

T/m 17 april in Galerie Melkweg, Marnixtraat 409, Amsterdam. Inl: melkweg.nl

Karen Vlieger (40) is freelance fotograaf. Op 15 mei 2008 krijgt ze te horen dat het knobbeltje in haar borst kwaadaardig is. Als blijkt dat ze een agressieve vorm van lymfklierkanker heeft, besluit ze de tijd die ze nog heeft te steken in een fotodagboek over haar ziekte.

In Galerie Melkweg in Amsterdam is een overzicht te zien van het werk dat zij (samen met haar man) maakte van zichzelf en haar omgeving. Je ziet haar tijdens een etentje, op een congres, in bed en je ziet haar achterwerk als een arts er een flinke spuit in steekt. Je ziet haar lachen en huilen. Je ziet haar kale hoofd met boze blik.

In de begeleidende tekst noemt Karen Vlieger zichzelf geen dromer. „Ik ben een realist”, zegt ze. En dat zie je terug in haar werk. Zo heftig en onverwacht als de ziekte haar overviel, zo pragmatisch lijkt ze het verslag ervan te hebben aangepakt. In de galerie hangen de beelden gegroepeerd: er is een hoofdstuk ‘Uitjes’ (uitstapjes tijdens haar ziekte), een hoofdstuk ‘Dank jullie wel’ (kaarten en brieven van vrienden) en een hoofdstuk ‘Medische handelingen’ met artsen, operatietafels en scanners.

Het is steeds alsof je naar een instructieboek kijkt van een gruwelijke ziekte. Dit is wat u te wachten staat: prik in uw oog, test van de reflexen, onderzoekje in uw keel. Dit is wat u zult zien: droevige gezichten aan uw bed, de kop van de poes en een flinke dot haar die van uw hoofd loslaat. Stap voor stap brengt ze het proces in beeld. De kijker hoeft niets zelf te interpreteren, het is wat het is. Geen bijzondere beelden, niets onverwachts. Precies zoals je denkt: zo ziet ziek zijn eruit.

Totdat je bij het gastenboek belandt. ‘Liefe Karen’, staat er in het kriebelige handschrift van een kind. ‘Jammer dat je bijna dood gaat.’ Dit is echt, besef je dan pas. En dan raak je toch nog ontroerd.

Lineke Nieber

Nieuw

Dave McDermott

Bij Grimm Gallery in Amsterdam is vanaf 26 maart de expositie A rakes progress te zien van de Amerikaan Dave McDermott. Er zijn schilderijen en grote houten sculpturen met uitsneden en collages. McDermotts werk is beïnvloed door Hockney, Braque en Matisse. Het tweeluik The Mansion toont twee figuren die een badende vrouw begluren.

1ste Jacob van Campenstraat 23. Tot 10 mei. Inl: www.grimmgallery.com

Boas & Meeuwisse

In de Bewaerschole in Burgh Haamstede hebben Nina Boas en Maurice Meewisse elk een nieuwe installatie ontwikkeld voor de expositie Parterre en Dirtworks. Meewisse betrekt de tuin in het werk. Hij pompt water op via een artificiële mijn. De zolder in de Bewaerschole verbeeldt de habitat van de mijnwerker. Boas plaatst zichzelf in projecties; live tekeningen en uitknipsels, die je in het groot achter haar ziet ontstaan. 27 maart t/m 15 mei. Inl: www.bewaerschole.com

Sabine Pigalle

Onder de titel Protectors wordt in galerie Brand in Amsterdam nieuw werk getoond van De Franse fotografe Sabine Pigalle, die lange tijd als modefotograaf werkte. Op haar nieuwe foto’s zien we jonge vrouwen geportretteerd als beschermheiligen.

26 maart t/m 24 april. Inl: www.galeriebrandt.com