VS noemen de aanval een Odyssee, Frankrijk zegt liever 'woestijnwind'

Voor de Amerikanen is het ‘Odyssey Dawn’, voor de Fransen ‘Harmattan’ en voor de Britten ‘Ellamy’. Elk land dat deelneemt aan de militaire acties tegen Libië, hanteert voor zijn operatie een eigen naam.

Hoe komt dit soort namen tot stand? In de Verenigde Staten worden ze bedacht door de legertop, waarna ze, om de gevoeligheid ervan, moeten worden goedgekeurd door de minister van Defensie. Er bestaan losse richtlijnen. Namen van operaties moeten een betekenis hebben – het zijn nooit willekeurige woorden. En ze mogen niet verkeerd vallen in het land waar de operatie wordt uitgevoerd.

De term Odyssey Dawn werd al begin deze maand gelanceerd. Toen was het nog de naam van een beperkte humanitaire operatie in Tunesië, om vluchtelingen uit Libië te helpen. Veel uitleg over de namen wordt nooit gegeven. Wellicht werd ‘Odyssey Dawn’ voorgesteld door een officier die een klassieke opleiding genoot. Het was in Carthago, in Tunesië, dat Aeneas Dido bezocht tijdens zijn odyssee.

Dikwijls, maar niet altijd, verwijzen de namen naar de geografie. Vaak drukken ze de verwachting uit van een snelle overwinning, of een betere toekomst voor het land in kwestie. De oorlog tegen Irak in 1991 kreeg de titel Desert Storm; de mislukte interventie in Somalië in 1993 heette Restore Hope.

‘Harmattan’, de Franse naam, verwijst naar een snoeiende woestijnwind die jaarlijks ’s winters in West-Afrika waait. De Britse naam Ellamy is een willekeurige titel , gekozen door een computer. Dat is het Britse beleid: ook de namen Herrick (voor de Afghanistan-interventie in 2001) en Telic (voor de Irak-oorlog in 2003) betekenden niets.