De wilde frisheid van limoenen

Wat zijn bepaalde zeepgeuren toch sterk verbonden met jeugdherinneringen. Als ik Maja-zeep ruik zie ik direct de vooroorlogse badkamer van mijn opa en oma in Schiebroek voor me. En laatst rook ik in een drukke winkelstraat een vleug appelshampoo en was ik plots weer dertien en waste ik mijn immer vette tienerharen boven de wasbak. Knalgroen was die shampoo en hij rook appeliger dan een echte Granny Smith appel ooit ruiken zal.

Badedas, het badschuim dat mijn vader ieder jaar van Sinterklaas kreeg, bestaat nog steeds. Ik zag de groene fles laatst staan bij de drogist en hoefde de dop er niet af te halen om me te herinneren hoe het ook weer rook: dennenbomen, mos en een beetje pepermunt. En op de rand van ons bad stond altijd een gezinsflacon Fa: Met de wilde frisheid van limoenen.

In de tv-reclame spetterde een mooie blote vrouw door de golven en daar werd ik als puber erg ongemakkelijk van. Ik geloof dat het op die leeftijd zo ongeveer mijn grootste ambitie was om net zo mooi te worden als de mevrouw in de Fa reclame. En net zo wild en fris.

Dertig jaar later ben ik oud en wijs en weet ik dat een naaldbos in het echt veel lekkerder ruikt dan zo’n fles dennenschuim. En dat je de ware wilde frisheid van limoenen iedere dag  kunt beleven in je keuken. Snij zo’n vruchtje doormidden en ruik. Als het iemand ooit écht lukt om die verrukkelijke geur in een zeepfles te stoppen bestel ik direct een achtliter-flacon.

Afgelopen weekend maakte ik een limoencake met een vleugje komijn. En die was ook zonder blote borsten, wild opspattende golven en exotische stranden in de buurt, erg lekker.

  • 150 gram basterdsuiker
  • 150 gram zachte boter
  • 150 gram zelfrijzend bakmeel
  • 3 eieren
  • 1 1/2 theelepel komijnpoeder
  • 3 limoenen
  • 4 eetlepels basterdsuiker

Klop de boter en suiker met de mixer acht minuten tot een zacht en romig mengsel, voeg dan een voor een de eieren toe, klopt tussendoor goed. Rasp de schil van een schoongeboende limoen en doe die, samen met het komijnpoeder en een snuf zout, bij het beslag. Mix nogmaals goed door. Spatel op het laatst het gezeefde bakmeel erdoor, plus het sap van een limoen. Doe het deeg in een ingevette lage taart- of quichevorm en zet ‘m  ongeveer 35 minuten in de oven (165 graden).

Snij met een vlijmscherp mes de schil van twee limoenen. Snij het vruchtvlees tussen de witte velletjes uit, doe de partjes in een pannetje met een paar eetlepels water en wat basterdsuiker en zet het vuur halfhoog.  Zet zodra de suiker gesmolten is en de siroop borrelt het vuur laag. Laat een minuut of tien sudderen tot de substantie stroperig is geworden. Verdeel de limoenpartjes over de (lauwe) cake en druppel tenslotte de siroop erover.