David Van Reybrouck maakt gedicht met Facebookvrienden

David Van Reybrouck in zijn atelier in de Brusselse wijk Anderlecht.
David Van Reybrouck in zijn atelier in de Brusselse wijk Anderlecht. Foto Vincent Mentzel / NRC

De Vlaamse schrijver David Van Reybrouck is aan het collectief dichten geslagen. Met zijn vrienden op Facebook. Het begon allemaal met de zin ‘Het waren eenzame kilometers tussen Ieper en Brussel’. Het waren de woorden van voormalig koninklijk bemiddelaar Johan Vande Lanotte die hij plaatste op zijn Facebook. Met de oproep de zin aan te vullen. Dat was 22 februari. Wat het hem bracht?

Ruim 150 bijdrages, die hij vervolgens componeerde tot één gedicht. Op de ouderwetse manier, zo verklapt hij aan dagblad De Standaard:

“Ik blijf een ouderwetse en ambachtelijke dichter: ik heb de reacties verzameld in een tekstbestand, dat geprint en dan geschrapt tot ik basismateriaal overhield. Zo ben ik uiteindelijk tot deze twintig verzen gekomen. [...] Het voelde soms nogal vreemd aan… Zeg nu zelf: wie schrijft er nu Facebookposts over met de hand?”

En dan het resultaat:

In alle vroegte
het waren eenzame kilometers
tussen Ieper en Brussel
het was stil alleen de tijdgeest sprak
op de radio sprak een man in tongen
de donkere rit werd een moeilijke
puzzel
ontbinding onveiligheid hevig
verlangen
ik vreesde dat het slijk zou schreeuwen
om zoiets als een veldrit
op zondagnamiddag
kilometers lang ben ik
gesteven wegen natriumrood
verlicht duizenden strepen niets
naderde zelfs niet in meters
de nacht die zal breken
de opgaande hoofdstad
vuurrode longen
ja we zijn er om te vertrouwen
van skyline naar zeespiegel
van aarde naar beton
en eenzaamheid stuwt voort weekt los
de wind jaagt het hout kraakt
een vlucht lijsters nee spreeuwen
wijzigt van lijn
soms had ik gelukkige gedachten
fluwelen zetels koffie snijbloemen
antiek
langs het water stonden paarden
rechtopstaand te slapen
daar lag mijn grond daar lag de pijn