Televisie is niet meer het enige medium op verkiezingsavond

Er was een tijd dat je op een verkiezingsavond de stad in moest. Aan de gevels van krantengebouwen hingen grote borden waarop de uitslagen werden aangegeven. Buiten stonden drommen mensen te kijken en met elkaar te praten.

De komst van de televisie veranderde alles. Al ruim een halve eeuw krijg je thuis de gewenste informatie aangereikt: de belangrijkste uitslagen, gelardeerd met uitspraken van verkozenen en deskundigen. Zelf praten doe je maar met je huisgenoten.

Gisteravond waren de resultaten van de verkiezingen voor Provinciale Staten later bekend dan vroeger op de Nieuwezijds Voorburgwal. Maar ik was zelf actiever met het selecteren van wat ik wilde weten dan ooit tevoren. En wat was het leuk om twitterberichten te lezen en te schrijven.

Televisie is nog wel een bron die de conversatie focust, maar met een iPad op schoot raadpleegde ik nog drie bronnen, en niet alleen omdat de NOS maar niet opschoot.

Er waren best beelden van de diverse partijbijeenkomsten, maar Jeroen Wollaars (@wol voor de twitteraars) zei zelf dat hij de foto’s op het liveblog van NRC minstens zo sprekend vond: zorgvuldig geselecteerde momenten van de waarheid.

Wie de berichten van de verslaggevers op het blog bijhield, kreeg inderdaad een minstens zo geconcentreerde impressie uit de zaaltjes als de televisiekijker.

Dan was er een noviteit op internet, de „meerderheidsindicator” van Novum Nieuws en Maurice de Hond, die op basis van feitelijke uitslagen per gemeente voorspelde hoeveel zetels de coalitie in de Eerste Kamer zou krijgen. Het leek op de Amerikaanse en Britse gewoonte om naar aanleiding van uitslagen in cruciale districten het eindresultaat in te schatten.

En de cijfers klopten grosso modo. Net als de prognoses van bureau Synovate op televisie liep de meter langzaam omhoog ten gunste van de coalitie, maar het pijltje bereikte nooit de voor de meerderheid vereiste 37,5. Toen Ferry Mingelen tegen tweeën de NOS-uitzending afsloot, voorspelde Synovate wel 38 zetels. Korte tijd later was dat al niet meer waar.

Het kan tot 23 mei, als de kiesmannen echt de Eerste Kamer samenstellen, nog alle kanten uit en niemand misgunt de NOS-medewerkers hun slaap. Maar ik vond het een bevrijdend idee dat ik niet langer afhankelijk was van hun nieuwsselectie.

Twitter, de vierde bron, ging ook nog even lekker door. De Hond deelde daar een uur later mee dat het verschil zat in de lijstverbinding van PvdA en GroenLinks in tien provincies.

Ook heel prettig is dat er op Twitter zoveel te lachen valt. @FemkeHalsema was weer eens de geestigste, met talloze varianten op de wensen van Wilders Limburg aan de Limburgers terug te geven en van premier Mark Rutte om Nederland aan de Nederlanders terug te geven.

„Aan wie moeten we Mingelen teruggeven?”, twitterde Femke. Op straat voor de krantengevels schaterden we. Wij hadden de verkiezingen teruggekregen.

Meer over twitteren tijdens het tv-kijken op pagina 21.