Misverstand pensioenen

Dhr. Veldman meent dat wij het pensioenstelsel niet hebben begrepen wanneer wij stellen dat alle generaties samen één spaarpot hebben. Hij stelt dat pensioen zoiets is als een kapitaalverzekering (Opinie & Debat, 26 februari). Pensioenfondsen hebben inderdaad altijd geprobeerd ons dit te laten geloven. Het is een groot misverstand.

Tussen een kapitaalverzekering en pensioen bestaan twee grote verschillen. Ten eerste is de uitkering van een kapitaalverzekering gegarandeerd. De risico’s worden gedragen door een externe partij – de verzekeraar. Bij een pensioenfonds is het fonds zelf verantwoordelijk voor de risico’s. Als blijkt dat wij langer leven, daalt de dekkingsgraad. Een fonds moet dit opvangen door hogere premies en/of lagere uitkeringen. De keuze tussen beide instrumenten heeft gevolgen voor de verdeling van lasten en baten tussen jong en oud.

Daarmee komen we bij het tweede verschil – een kapitaalverzekering is individueel. Een directe relatie bestaat tussen de eigen betaalde premies en het daarvoor verkregen kapitaal. Bij een pensioenfonds, daarentegen, kan per individuele deelnemer de verhouding tussen de waarde van de premies en de waarde van verkregen aanspraken substantieel verschillen. Zo betaalt een gemiddelde 25-jarige deelnemer bij het ABP een premie die meer dan tweemaal zo hoog is als de waarde van de aanspraak die hij daarvoor krijgt. Oftewel – hij/zij betaalt meer dan 2.000 euro per jaar voor het pensioen van oudere deelnemers.

Pensioenfondsen zijn wel degelijk collectieve spaarpotten en de druk op jongeren om te betalen voor ouderen is enorm. Ouderen moeten onder ogen zien dat ook zij moeten meedelen in de kosten van de hogere levensverwachtingen en financiële tegenvallers.

Ilja Boelaars, Thomas Bakker

Jonge Democraten