Groene onderbuik

Genoeg gezeur over het gebrek aan aandacht voor de provinciale onderwerpen. Tijd voor een provinciaal onderwerp: megastallen. Een discussie die volledig gekaapt is door dat linkse gelegenheidsgroen dat tijdens de zondagswandeling in het boerenland liever geen computergestuurde roestvrijstalen melkinstallaties tegenkomt maar alleen maar koddige boertjes met drie varkens en een kip die Stella heet.

Het bedrijf van boer Richard uit BZV is het horrorscenario: 1000 stuks melkvee dat gemolken wordt met een volautomatische robot. De boerderij als fabriek. Lelijk, onpersoonlijk, respectloos en tot overmaat van ramp voorzien van de modernste technieken: luchtwassers om stank en ammoniakuitstoot te beperken, klimaatinstallaties om continue verse lucht aan te voeren en gecontroleerde processen waarin beesten zo weinig mogelijk stress hebben of in vrachtwagens vervoerd hoeven worden.

Nu zijn er wel degelijk nadelen van megastallen. Door al die beesten is een besmetting niet in één keer te isoleren. En als daardoor meer antibiotica en dus meer antibioticaresistentie voorkomt is dat een uitstekende reden om megastallen te verbieden. Maar pas als onnodig antibioticagebruik zelf wordt verboden weten we of er een relatie bestaat tussen besmettingsgevaar en bedrijfsgrootte. Stel dat die relatie niet bestaat. Stel dat vervuiling, antibioticagebruik en dierenwelzijn hetzelfde zijn op de kinderboerderij van bioboertje Gijsbert? Wat is er dan nog aan rationele argumenten tegen megastallen in te brengen?

Antwoord: rationele argumenten doen er niet toe in deze discussie. Die drijft volledig op emotie. Boerderijen mogen niet te groot en modern worden omdat ze dan hun onschuld kwijtraken. Kenniseconomie en innovatie zijn overal welkom, behalve in de veeteelt. Want in hypermoderne efficiënte megabedrijven zou het vee zichzelf verliezen. Exact dezelfde hoeveelheid ruimte levert volgens de groene onderbuik niet hetzelfde levensgeluk in een megastal.

Wat de hoofddoek voor de PVV is, is de megastal voor links en groen. Per definitie kwaadaardig. Het gaat allang niet meer om dierenwelzijn, maar over ons welzijn en ons schuldgevoel op het moment dat wij ons sappige biefstukje opeten. Misschien is het maar goed dat we het niet te veel over megastallen hebben gehad in aanloop naar deze verkiezingen. Het had dan zomaar die groene onderbuik kunnen zijn die de uitslag had bepaald.

Rosanne Hertzberger