Wat is dan precies een westerse speelstijl?

In NRC Handelsblad van 9 februari krijgt de voorstelling Identiteit drie sterren uit vijf als beoordeling. Daar mogen we, vind ik, tevreden mee zijn. De recensie is helder, ook wat betreft de kritische kanttekeningen. Er is echter één passage, waar onzes inziens de grens van het betamelijke wordt overschreden. Ik citeer: „Het spel van Kouchiry is problematisch: ofwel hij is gewoon niet zo goed of zijn speelstijl past minder in de westerse traditie.”

De redacteur heeft dit waarschijnlijk in alle onschuld geschreven, dus zal het moeilijk zijn uit te leggen dat dit een buitengewoon pijnlijke, discriminerende uitlating is. Schrijf dan: „Het spel van Kouchiry kon mij minder bekoren. Persoonlijk vond ik zijn speelstijl niet stroken met die van zijn tegenspeler, waardoor de balans binnen de voorstelling werd verstoord.” Want als we hier dieper op in zouden gaan, zou de redacteur mij toch eens uit moeten leggen wat speelstijl westerse traditie inhoudt, om mij vervolgens inzicht te geven in de speelstijl oosterse traditie, om ten slotte te verklaren waarom zij de eerste superieur acht aan de tweede.

Helmert Woudenberg, Ali Kouchiry, Robert-Jan Grünfeld

Theaterbureau Grünfeld