Muziek

Paulusma

Up On The Roof

cd pop

Als solist houdt Jelle Paulusma het patent op het geluid van zijn in 2004 opgeheven band Daryll- Ann, die ook het gitaarfenomeen Anne Soldaat voortbracht. Op zijn derde album Up On The Roof mengt Paulusma beproefde Amerikaanse Westcoast-invloeden met de melancholie van een regenachtige kampeervakantie op de Veluwe. Van zijn voornemen om géén mineurakkoorden te gebruiken is weinig terecht gekomen. Het is juist de melodieuze introspectie die zijn muziek zo mooi maakt, in de postnucleaire ballade ‘Learning to fly’ of het titelnummer dat subtiel verwijst naar ‘Up on the roof’ van The Drifters. ‘Back of your car’ eert zowel de nagedachtenis aan Alex Chilton en in ‘Friends’ covert de band een oud B- kantje van Daryll- Ann. Ze kunnen gierend door de bocht scheuren in bevlogen gitaarpassages. Maar bovenal kent deze muziek een rust die komt met de jaren.

JAN VOLLAARD

Boubacar Traoré

Mali Denhou

Cd wereldmuziek

Intensief gebruik heeft de uitdrukking ‘Mali blues’ uitgehold. Op Mali Denhou weet zanger-gitarist Boubacar Traoré er nieuwe inhoud aan te geven. Het bluesy karakter van de muziek wordt voornamelijk gedragen door de mondharmonica van Vincent Bucher en de melancholieke stem van Traoré, die steun bij elkaar lijken te zoeken. Traoré’s gitaarspel is geworteld in de techniek waarmee de kora bespeeld wordt, een veelsnarig West-Afrikaans instrument dat ook aan de wieg van de ‘highlife ‘stond, de populaire dansmuziek uit Ghana. Percussionist Madieye Niang deelt zachte, snelle tikken uit aan de kalebas die het ritme van de muziek licht houden. En terwijl Bucher rond de melodielijn cirkelt, speelt Traoré zelf tegenstemmen op zijn gitaar in liederen die droeve verstilling ademen.

René van Peer

Concert trio Boubacar Traoré 2/3 Bimhuis, Amsterdam

Hercules & Love Affair

Blue Songs

cd pop

De carrière van het Amerikaanse dance-collectief Hercules & Love Affair werd bij hun titelloze plaat uit 2008 aangezwengeld door hun samenwerking met zanger Antony. Op opvolger Blue Songs wordt de aandacht niet getrokken door één zanger; er is een vuist vol vocalisten ingeschakeld om de door producer Andrew Butler bedachte nummers uit te voeren. De zangers – waaronder Aerea Negrot en Shaun Wright – hebben krolse keelstemmen die goed passen bij Butlers soepel glijdende beats. Want Blue Songs is een op de ‘klassieke’ house- stijl gebaseerde cd, waarop bijvoorbeeld het nummer ‘My House’ moeiteloos kan doorgaan voor een liedje van housegigant Frankie Knuckles. Dit ‘retro’-geluid met zijn smeulend klinkende keyboard wordt afwisselend ingezet: voor wervelende dance, voor minimale melodieën en voor schaamteloze kitsch, als een dag uit het leven van een discoqueen: de dans, de kater en het melodrama.

Hester Carvalho

Optreden: 5/3, 5 Days Off, Melkweg, Amsterdam

Robert Nasveld

Hanging Around

cd eigentijds

„Ik wilde het toch één keer proberen en kijken hoever ik kwam,” schrijft componist Robert Nasveld (1955) in de toelichting zijn nieuwe cd Hanging Around. Het lijkt het motto voor de hele cd, die getuigt van een onbekommerde probeerdrift. Nasvelds composities zijn meestal ‘gewoon’ tonaal, zonder vooruitstrevend te willen doen, op een enkele flageolet en gedempte toon in Three pieces for piano (2002) na. De Traumblätter (2008), korte, Schumanniaanse karakterstukjes voor piano quatre-mains, blinken uit in helderheid. In Traum des Mädchens am Spinnrad hoor je het spinnewiel ronddraaien, de Traum der Geliebten die sich nicht verstehen können is één en al horten en aarzelen. Maar Nasveld kan het ook over een andere boeg gooien: hoor de Franse sensualiteit in Les traits du ciel, onderdeel van de Trois Chansons (2001), prachtig gezongen door bariton Mattijs van de Woerd. Vaak heeft de muziek iets swingends, doordat Nasveld met onregelmatig herhaalde ritmische en/of melodische motiefjes werkt. Zo kan hij zoekend langs de blues schuren zonder hem écht te raken (Frozen Blues, 2003). En zelfs waar het in theorie ernstig zou kunnen worden, bijvoorbeeld in Six Cavafy Songs (2009), een liedcyclus op poëzie van de Griekse dichter Kaváfis, blijft de toon lenteachtig licht en sprankelend.

Jochem valkenburg