Kleine lettertjes

Op wie moet je woensdag in elk geval níet stemmen? Daar bestaat een heel simpel ezelsbruggetje voor. Stem niet op wie je niet vertrouwt. Niet te vertrouwen zijn mensen die je iets aanbieden waarvan je weet dat ze het niet kunnen waarmaken. Auto’s op afbetaling met nul procent rente. Bij dat soort lokkertjes weet je dat alleen de verkoper er beter van wordt, dat ze je lokken onder valse voorwendselen.

Bij autoverkopers en makelaars is dat triest, maar geheel in lijn met wat je van ze kunt verwachten. Bij politici is dat echter anders. Daar draait alles om vertrouwen.

Een partij waar ik niet op hoef te stemmen is de ChristenUnie. Die wil namelijk de sharia verbieden in de Grondwet. Nu ben ik ook maar matig enthousiast over de sharia, maar daar gaat het niet om. De ChristenUnie weet best dat de sharia niet verboden hoeft te worden, juist omdat die op allerlei manieren indruist tegen de Grondwet. Je kunt net zo goed pleiten voor een grondwettelijk verbod op kannibalisme.

De ChristenUnie neemt ons niet serieus door te gokken op onze domheid en is hierbij dus afgevoerd van de lijst.

De VVD dan. Hun verkiezingslokkertje: hervorming van de sociale zekerheid. Liberale codetaal voor: meer geld naar de rijken, en eventjes wat minder naar kansloze uitvreters als zieken, werklozen en arbeidsongeschikten. De kleine lettertjes: hiervoor moet eerst het regeerakkoord op de schop, of elders een meerderheid ontstaan. Beide zal nooit gaan gebeuren. Het voorstel moet camoufleren dat de VVD z’n rechtse hobby’s heeft moeten inleveren bij Ome Geert.

Talking about the devil: de PVV. Lokkertje: TUIGDORPEN. Kleine lettertjes: zowel fysiek als juridisch totaal onrealiseerbaar. Lees: U wordt keihard in uw reet genomen door Ome Geert.

Ik heb eens gehoord over een prostituee die haar klanten omschreef als ‘pikken met portemonnees’. Zodra politici stemmen werven met beloften die niet waar te maken zijn en die ze ook niet waar willen maken, zien ze de kiezers als onderbuiken met een rood potlood.

Christiaan Weijts