Geen gemakzuchtig moralisme in 'Happy Few'

dvd

Happy Few

Regie: Antony Cordier ***

Vijf jaar geleden maakte de Franse documentairemaker Antony Cordier zijn eerste speelfilm, Douches froides. Het was een sympathieke film waarin vooral een sensueel gefilmd triootje in de sportzaal opviel. Achteraf valt vast te stellen dat die scène in zekere zin de opmaat vormde naar Cordiers tweede film, Happy Few. Hierin doen twee stellen aan partnerruil. De enige regel die ze instellen is dat ze niet willen weten wat ze precies met de ander uitspoken. In de seksscènes laat Cordier vooral het ongecompliceerde plezier zien dat ze met elkaar hebben. Het gaat dan ook heel lang tot ieders tevredenheid goed, totdat – net als in Douches froides – jaloezie de kop opsteekt en de ene vrouw het door haar kind ontvreemde, onthullende dagboek van de andere vrouw leest.

Maar de nadruk ligt in Happy Few niet op de redenen waarom het toch fout gaat, en daarin is de film verfrissend. Cordier doet niet aan gemakzuchtig moralisme. De ‘ménage à quatre’ die hij presenteert is bijna utopisch: onder ideale omstandigheden zou het moeten kunnen. In de coda van Happy Few kijkt het ene stel met veel voldoening terug op hun vriendschap en seks met het andere koppel: het is het mooiste wat hen is overkomen.

André Waardenburg