De nieuwe Radiohead: wat is het oordeel van de popcritici?

Vrijdag begon de gekte. Want wanneer kwam de nieuwe plaat van Radiohead nou uit? The Guardian startte een liveblog over het vraagstuk. En nog diezelfde dag was het achtste studioalbum van Radiohead te downloaden op de site van de band. The King of Limbs werd eerst gerecenseerd door het grote publiek op Twitter, alvorens de popjournalisten zich over de plaat konden uitspreken.

Hier een greep uit de reacties op Twitter. Nog steeds is The King of Limbs (oorsprong titel) trending.

En wat vinden de popcritici?

Jan Vollaard, NRC Handelsblad/nrc.next, drie van de vijf ballen:

“Liedjes met herkenbare zangmelodieën staan er nauwelijks op; wel kabbelende geluidscollages met ijle zang, klaaglijke teksten en samples van druppelend water, oerwoudgeluiden of fanfaretrommels. Diep verscholen onder de repeterende gitaarpatronen van ‘Morning Mr. Magpie’ valt een Beatles-achtige melodie te ontwaren, terwijl de bozige tekst een echo lijkt van Bob Dylans ‘Positively 4th Street’. [..] Hoe dan ook is het een groeiplaat, die het internetgekrakeel zal overleven.”

Gijsbert Kamer, de Volkskrant, 4 van de 5 sterren (recensie):

“Niet alle liedjes zijn meteen even gemakkelijk te bevatten, al was het maar omdat er zoveel in gebeurt. Maar bijvoorbeeld Lotus Flower, dat Yorke solo al eens live heeft gespeeld, kan zich meteen meten met het beste van Kid A. En als Yorke in het met een prachtige gitaarpartij en koortje opgesierde slotnummer Separator de woorden prevelt: ‘If you think this is everything, you’re wrong’, geef je hem gelijk. Het enige dat je na veertig minuten (die voorbij vliegen) wilt doen is de plaat nog een keer aanklikken. Na een keer of tien wordt het echt leuk.”

Jasper van Vugt, OOR (recensie):

“De band zet op zijn achtste album geen grote nieuwe stappen, zoals in de periode 1995-2000, en toch is The King Of Limbs hun belangrijkste plaat in jaren. [..] Er is alle ruimte voor ‘slippende’ ritmes, ingenieuze geluidscollages, opgeknipte vocalen, drukke percussie (glansrol voor drummer Phil Selway) en rijke geluidstexturen (Jonny Greenwoods ervaring als soundtrackcomponist). Er zitten enorm veel details en zeggingskracht in op het eerste gehoor simpele songs als Separator, Codex en Morning Mr Magpie. Ze behoren tot de mooiste liedjes die Radiohead ooit schreef. De experimenteerdrift van Kid A krijgt geen moment de overhand, al slaan ze muzikaal geen compleet nieuwe wegen in. De winst zit ‘m in de heroriëntatie en de verdieping.”

Sasha Van der Speeten, De Standaard (recensie):

“Een herhaling is The King of Limbs allerminst, ook al bouwt de plaat verder op zijn voorganger In rainbows. De nummers schipperen tussen popsong en klankexperiment zonder expliciet een kant te kiezen. Nu domineren de bekende ijle elektro-akoestische klankmanipulaties, dan weer haalt de onthechte melancholie van zanger Thom Yorke de bovenhand. [..] The King of Limbs is geen plaat voor Radioheadnostalgici. Zijn langzaam openbloeiende songs vergen geduld maar ze belonen de doorzetters. Een klassieker? Wellicht niet, maar daar is het Radiohead niet om te doen. De luisteraar vervoeren, prikkelen, uitdagen, plagen, verwarren en meesleuren in zijn abyss, dat wel. Wel dan, missie geslaagd.”

Kitty Empire, The Guardian (recensie) (eerste indruk-recensie):

“In truth, The King of Limbs sounds a little predictable, certainly at first. It is very much the heir to 2007’s In Rainbows, imbued with some of the spirit of Yorke’s solo outing, 2006’s The Eraser. Which is to say, it sounds another death knell for fans of The Bends and OK Computer still hoping for a late recantation and a return to anthemic guitar rock. [..] Radiohead’s works reward close and long listening; this dense and knotted eight-track album is no exception.”

Mike Diver, BBC (recensie):

“[..] that’s the beauty of Radiohead – they’ve never, certainly not since the breakthrough days of Creep, been a band for the people. They’re too idiosyncratic for that, and even though there are moments aplenty here that suggest the band hasn’t furthered their vision, subtle differences to a tested formula ensure The King of Limbs is another great album from Britain’s most consistently brilliant band. And come Codex, it truly strikes the listener dumb. Like Motion Picture Soundtrack, Street Spirit, Sail to the Moon, Nude – insert your own favourite slow-paced Radiohead numb-er here – it’s a piece of rarefied beauty.”

Jon Pareles, The New York Times (recensie):

“The King of Limbs” is Radiohead in its familiar richly depressive mode: full of pained longing and fixated on musical nuance, getting lost in sound and then clawing its way out beautifully. As an album, it’s too brief. But these are songs to dive into.”

Meer?
Meer recensies lees je hier. De geruchten gaan dat Radiohead slechts met een eerste deel (acht nummers) van het album naar buiten is gekomen. Volgt er meer materiaal?

http://www.youtube.com/watch?v=NV4xhsYvU2g

    • Marije Willems