Céline, Nuland, Semmelweis

Boeken verveelt nooit. De voorlaatste aflevering (4-2-11) bevatte kritische besprekingen van werk van (over) Louis-Ferdinand Céline en Sherwin Nuland door Arnold Heumakers en Hendrik Spiering. Graag maak ik attent op een interessante verbinding tussen Céline en Nuland: Ignaz Philipp Semmelweis. Semmelweis was de arts die rond 1840 als eerste de toedracht van kraamvrouwenkoorts doorzag: het ging om microscopisch kleine organismen (contagia) die zich, eenmaal in het lichaam van het slachtoffer, vermenigvuldigden. Sommige collegae geloofden hem, de meesten niet. Nu wil het geval dat Céline als medicus gepromoveerd is op Semmelweis (1924). Zijn proefschrift was een pleidooi vóór de Hongaar en diens schitterende vondst. Nuland is een medisch historicus en de auteur van Doctors, the Biography of Medicine (1988), waarin Semmelweis – men gelooft zijn ogen niet – volkomen belachelijk wordt gemaakt. Zo stelt Nuland onder meer dat Semmelweis last had van ‘aftakeling van de hersenen gepaard gaande met een aankomend waterhoofd’ (p.260-261). Spierings impressie van Nulands Maimonides- biografie versterkt dit beeld: Nuland is een stemmingmaker, die op de persoon speelt. Céline blijft intussen een mysterie.

H.H. Kubbinga, Groningen