Het nieuws van 17 februari 2011

Wat ik u altijd nog had willen vragen

Door onze redacteur Wilfred Takken

Amsterdam, 17 febr. Jeroen Pauw en Paul Witteman moesten werken, en Peter Vandermeersch was door zijn rug gegaan. Maar verder waren werkelijk alle vooraanstaande journalisten aanwezig gisteravond in de Amsterdamse schouwburg op het eerst Grote Interview Gala.

In de ruim uitverkochte schouwburg waren lezingen, debatten, workshops en interviews over interviewen. Maar bovenal was het een uitgelezen gelegenheid voor alle interviewers om elkaar te interviewen. Vooral op het bordes voor het Pleinfoyer wemelde het van de cameraploegen en journalisten met opschrijfboekjes die om elkaar heen draaiden, of netjes in de rij stonden voor een gesprekje met Sophie Hilbrand of Matthijs van Nieuwkerk, die bekende dat hij onzeker is over zijn slechte Engels.

Na een inleiding van organisator Frénk van der Linden kreeg oud-politicus Wouter Bos het woord om zich op geestige wijze te beklagen over de vele interviews die hij gaf, en over de wijze waarop de journalisten die ‘misbruik’ maakten van zijn openheid in interviews. Bepaalde eruit gelichte citaten bleven hem lang achtervolgden. Op scherm toonde hij twee voorbeelden uit zijn plakboek: „Het vaginale orgasme bestaat wel degelijk” en „Het is niet zeker dat ik weer lijsttrekker wil worden.”

Steeds meer moest hij gaan liegen en ontwijken, zo klaagde hij. Later in de gang lichtte hij toe: „In het begin van mijn loopbaan werkte mijn openheid in interviews in mijn voordeel. Later ging het tegen me werken”. De warme relatie tussen politici en journalisten noemde hij „een verantwoorde versie van het Stockholmsyndroom”, in het midden latend wie in deze omstrengeling de gijzelaars zijn.