Handen voeren funky gesprek

Jef Neve. Gehoord: 11/2, LantarenVenster, Rotterdam. Herh. 12/3 Leeuwenbergh, Utrecht, 27/3 Hippolythushoef.****

Terwijl zijn ene hand snaren dempt, slaat de Vlaamse pianist Jef Neve met de andere steeds dezelfde noten aan. De herhaling vormt een hartslag, aangever van het stuk The Space We Need. Neve is een liefhebber van dit soort repetitieve motieven. En ook voeren zijn handen graag twee verschillende gesprekken: ritmisch, funky of speels.

De representant van de nieuwe generatie Belgische topjazzers heeft ook een nieuw album uit. Op Imaginary Road is zijn vernieuwde trio te horen. Een aanwinst is bassist/componist, Ruben Samama, die gewaagder speelt dan zijn voorganger.

In LantarenVenster bleek hoezeer de muziek van Neve raakvlakken is gaan vertonen met de muziek van het Zweedse pianotrio E.S.T.; de melodische wendingen, hoe het trio elkaar blind vindt in stuwende momenten en de groove zijn intrede doet.

Neve, in 2000 afgestudeerd in klassieke muziek en jazz, vertelt zijn verhaal graag met veel komma’s en bijzinnen. Maar de pianist-componist heeft met de jaren leren doseren.

Zijn composities bevatten ontladingen met sublieme uitwerkingen. Maar er zijn ook genuanceerdere momenten waarin het allemaal niet zo bombastisch hoefde. Dan kroop hij met zijn hoofd naar de toetsen, en speelde hij klein en licht.