Opinie

De volgepakte tram

Ik zit in een overvolle tram op zo’n regenachtige maandag. De ramen zijn beslagen. Bij elke halte moeten er minstens vijf mensen even uitstappen om drie dampende reizigers die hun bestemming hebben bereikt eruit te laten. Daarna probeert iedereen zijn plek weer te veroveren. Maar het Scheveningse gezin past er niet meer in, ze blijven

Ik zit in een overvolle tram op zo’n regenachtige maandag. De ramen zijn beslagen.

Bij elke halte moeten er minstens vijf mensen even uitstappen om drie dampende reizigers die hun bestemming hebben bereikt eruit te laten.

Daarna probeert iedereen zijn plek weer te veroveren.

Maar het Scheveningse gezin past er niet meer in, ze blijven bedrukt op straat staan. Bovenaan het trappetje staat een Marokkaanse man, hij steekt zijn armen verontschuldigend in de lucht en roept naar het gezin: „Sorry mensen, vol is vol.”

Nicolette Gappie