Biefstuk op avontuur

V rijspraak voor Contador? Ho ho, ik durf er vergif op in te nemen dat de dopingwaakhond WADA, en wellicht ook de wielerunie UCI beroep aantekenen bij sporttribunaal CAS. We kunnen nog anderhalf jaar vooruit.

Charmant in Contadors verweer tot nu toe vond ik zijn strijd voor een meer algemeen goed. Hij zegt: „De wetenschap is tegenwoordig in staat een te verwaarlozen restje clenbuterol op te sporen, maar de regels zijn in de jaren zestig blijven steken.”

De regels zijn natuurlijk zeer eigentijds. Waar Contador tegenaan loopt is de sportieve variant van een populistisch cynisme dat lak heeft aan uitleg en verdediging.

Volgens Contador zat de clenbuterol in het stukje vlees dat een vriend voor hem gekocht had in een gerespecteerde slagerij in het Spaanse Irun. Een mooi avontuur voor dat stukje vlees, die hele reis naar Frankrijk, en dan ook nog belanden in de maag van de beste wielrenner ter wereld. Ik zou wel eens een biografie van dat besmette lapje willen lezen.

Dat hij uiteindelijk het onderspit delft en zijn laatste Tourzege kwijtraakt, daar zal Alberto gevoeglijk van uitgaan, maar hij vecht ook voor een betere toekomst van alle sportende wezens. In de regelgeving staat de waarde nul als bovengrens voor clenbuterol. Wetenschappers in zijn verdediging, onder wie de biochemicus Douwe de Boer, dringen aan op een nieuwe, redelijke tolerantiegrens. Elke biefstuk kán fataal zijn voor willekeurig welk sportend mens. De uitleg van Contador hoeft niet per se waar te zijn om voor aannemelijk door te gaan.

Hoe zit een sporter tegenwoordig achter zijn dampend stukje vlees? Die vraag mag ik graag beantwoord zien. Met het angstzweet op het voorhoofd? Of denkt hij: de kans op de jackpot is ook minimaal?

Alberto gaat voor het nuttige martelaarschap, nederig in bewondering voor het Keulse lab dat de 50 picogram clenbuterol in zijn urine traceerde. Het scenario staat vast. In beroep zal de tegenpartij met succes de hypothese tot waarheid verheffen dat El Pistolero tijdens de Tour van 2010 een transfusie onderging met eigen bloed waarin, als verweesde spermatozoïden, nog een paar moleculen clenbuterol zwommen van een eerder trainingskuurtje.

Transfusie? Het Keulse lab trof ook een paar moleculen plasticizers aan. Die zouden wel eens afkomstig kunnen zijn van een infuuszak. De test was alleen nog niet gevalideerd, maar daar wordt haast mee gemaakt. Een loslippige en geïrriteerde functionaris van de wielerbond maakte eerder al gewag van ongrijpbare schommelingen in het bloedpaspoort. Een beroemde zin schiet me te binnen: Ladies and gentlemen, we got him.

Wat ik proef is bedorven vlees. Ook al zou Contador berouwvol snikkend de hypothese bevestigen, dan nog hoort een sportrechter te zeggen: sorry Alberto, een dwaas kopgroepje moleculen is echt te mager voor een geloofwaardige bekentenis.