Verhagen richt zich nu op zeebodem Noordzee voor CO2-opslag

De ondergrondse opslag van CO2 in de noordelijke gemeenten van Nederland is van de baan. Dat heeft minister Maxime Verhagen (Economische Zaken) vandaag bekend gemaakt, meldt de NOS. Het kabinet wil zich liever richten op een proef om het broeikasgas in de bodem van de Noordzee op te slaan.

De plannen voor de opslag stuitten op hevig verzet. In Barendrecht werd het plan geschrapt na protesten. Ook in het noorden, waar de CO2 in voormalige gasvelden zou komen, was kritiek. Inwoners vreesden voor hun veiligheid. Nu wil Verhagen EU-subsidies verwerven om het broeikasgas in de zeebodem op te slaan.

Waarom ondergrondse opslag?
Op 20 december in NRC Handelsblad legde redacteur Karin de Mik uit wat CO2-opslag is, hoe dat in z’n werk gaat en waarom de overheid deze (ondergronds) wil opslaan:

CO2-opslag is een methode om te voorkomen dat CO2 in de atmosfeer terechtkomt dat vrijkomt bij verbranding van fossiele brandstoffen, zoals steenkool. Het kooldioxide wordt afgescheiden uit de rookgassen.

Dat afscheiden gebeurt onder meer met absorberende, basische vloeistoffen als ammonia, die het CO2 opnemen. Vervolgens wordt het CO2 van die vloeistof gescheiden en voor transport opgeslagen. De ondergrondse opslag vindt plaats in poreuze aardlagen op enkele kilometers diepte. In lege aardgasvelden in Australië, Noorwegen en de VS gebeurt dat reeds.

Afscheiden van CO2 kost veel energie, tot 40 procent van de energie waarbij het broeikasgas vrijkwam. Ook bestaat het risico dat het vrijkomt. In hoge concentraties is CO2 giftig.

‘Onterechte angst’ voor opslag
Op 11 februari schreef klimaatredacteur Paul Luttikhuis in NRC Handelsblad over de angst voor CO2-opslag. Hij sprak met Jan Brouwer die namens het onderzoeksinstituut meewerkt aan Cato-2 het Nederlandse onderzoeksprogramma voor de opvang en opslag van CO2. Volgens Brouwer is de angst voor opslag onterecht:

In Noord-Nederland zou de CO2 geïnjecteerd worden in gasvelden. Die bevinden zich op een diepte van enkele kilometers onder een honderden meters dikke, ondoordringbare gasdichte laag steen en zout. Het aardgas is er in miljoenen jaren niet uitgekomen.” Kooldioxide is weliswaar niet hetzelfde als aardgas, maar veel van de gasreservoirs bevatten van nature een grote hoeveelheid CO2, zegt Brouwer. „Ook deze kooldioxide zit al miljoenen jaren gevangen in de ondergrond.”

„We weten hoeveel gas we eruit hebben gehaald. We kunnen bepalen hoeveel CO2 we er veilig in de bodem kunnen laten stromen. Bovendien bestaat er in die gasvelden nu een onderdruk, waardoor de kooldioxide er als het ware vanzelf naartoe zal stromen.” En, voegt Brouwer eraan toe, als je het niet in de grond stopt, dan moet het de lucht in. En dat is schadelijk voor het milieu