Obama’s Egypte-beleid: knap/gemiste kans

Een historische misser, zegt Niall Ferguson. Een moment om trots op te zijn, volgens Peter Beinart. Nu Mubarak aan het strand zit en het Egyptische leger openlijk de lakens uitdeelt, wordt ook in de Verenigde Staten de voorlopige rekening opgemaakt. Twee schrijvers die goed zijn voor een stevig betoog komen tot een lijnrecht tegengestelde conclusie.

Een historische misser, zegt Niall Ferguson. Een moment om trots op te zijn, volgens Peter Beinart. Nu Mubarak aan het strand zit en het Egyptische leger openlijk de lakens uitdeelt, wordt ook in de Verenigde Staten de voorlopige rekening opgemaakt. Twee schrijvers die goed zijn voor een stevig betoog komen tot een lijnrecht tegengestelde conclusie.

De in Schotland geboren economisch historicus Niall Ferguson, tegenwoordig verbonden aan het European Center van de Harvard universiteit bij Boston, schrijft in een omslagverhaal voor Newsweek dat Obama de plank consequent heeft misgeslagen. Sterker, hij heeft een historische kans misgeslagen om een democratische golf in het Midden-Oosten verder te helpen.

Peter Beinart, jaren (hoofd)redacteur van het meestal interessante opinieblad The New Republic, en tegenwoordig verbonden aan de journalistiek-opleiding van City University of New York en de New America Foundation-denktank in Washington, schrijft in The Daily Beast dat Obama Amerika’s zelfgestelde opdracht in de wereld juist knap heeft waargemaakt.

The point isn’t that America is always a force for democracy. Far from it. But when nations rise up nonviolently against their pro-American tyrants, Americans across the political spectrum grow ashamed, and that shame can be the difference between a peaceful revolution and Tiananmen Square. These days, amidst our national self-flagellation and our anxieties about decline, that’s something worth savoring. In 2009, Barack Obama told an audience in Cairo that “America is not the crude stereotype of a self-interested empire.” Now, in 2011, he—and we—have proved it. It’s a proud moment for Egypt, and for America too.

Beinart is sowieso een ‘public intellectual’ om te volgen. In The New York Review of Books schreef hij in juni 2010 een geruchtmakend stuk over de wel gemiste historische kans van het joodse establishment in de Verenigde Staten. Daar is de nodige discussie op gevolgd. De ontwikkelingen van de laatste weken lijken Beinart gelijk te geven.

Naar aanleiding van de Egypte-crisis vragen twee deskundigen van de Brookings Institution, een van oudsher op de Democraten gerichte denktank in Washington, zich af hoe de VS er politiek, militair en economisch van af komen als grootmacht die democratie predikt. Beter dan niet-democratieën, maar de concurrentie rukt op.