Dit is een artikel uit het NRC-archief

Koningshuis

Willem-Alexander is ook weleens níét in functie

Als filosoof beseft Ad Verbrugge dat een mens voor een groot deel bepaald wordt door zijn geboorte in een tijd, plaats en milieu. Dat maakt het begrijpelijk dat hij leden van het koningshuis als symbolen van gezag respecteert (Opinie & Debat, 5 februari). Maar elk mens, ook een symbool, is van vlees en bloed. Dat betekent dat hij ook dingen doet als geboren worden en sterven, eten en naar de wc gaan, met zijn gezin op vakantie gaan en met vrienden plezier maken.

Het is het kind in Verbrugge dat teleurgesteld is als hij Willem-Alexander in een ski-jack tegenkomt en niet met een kroon op zijn hoofd. De kroonprins was namelijk even niet in functie, net als Verbrugge wel eens even niet in functie is. Hij had kunnen bedenken dat hijzelf als student in Leiden inmiddels niet meer het vrome Zeeuwse jongetje was, maar net als W.A. student, in opleiding voor een taak in de maatschappij. We zouden Verbrugge net zo goed kunnen verwijten dat hij in zijn vrije tijd niet in toga rondloopt.

Het andere misverstand is dat ons koningshuis tegenwoordig te internationaal is. Koningshuizen trouwden van oudsher al buiten de deur, omdat ze alleen in het buitenland hun gelijken hebben. Prinsen en prinsessen hoeven nuniet meer uit die bronnen van inteelt te putten. Ook het koningshuis realiseert zich dat gewone mensen in een functie kunnen groeien. Máxima komt uit een land zonder koningshuis, maar behoort daar tot vergelijkbare kringen en heeft een passende opvoeding gehad. De ouders van Laurentien zijn al sinds hun studie bevriend met de majesteit. Deze prinsessen vervullen hun functies uitstekend. Mabel heeft haar kans gemist, dus daar moet hij niet over klagen. Verbrugge is vooral een jongetje dat in sprookjes wil blijven geloven.

M. de Koning Gans

Laren