Dit is een artikel uit het NRC-archief
Bekijk hele krant

NRC Handelsblad

Leven

Mijn fietsstang

Als middelbare scholier van 15 jaar heb ik voor het eerst ervaren dat de fietsstang van mijn oude legerfiets een erg romantische plek kon zijn. Annette was toen mijn grote liefde. We zaten beiden op het Maerlant Lyceum in Den Haag. De warmte en aanraking van haar lichaam brachten mij in vervoering. Na een avondje stappen in de Schuivelaar fietsend en zoenend naar huis. Samen op één fiets heb ik de meeste intieme gesprekken gevoerd. Soms zo verstrengeld dat de omgeving onopgemerkt aan ons voorbijging. Vaker nog leek het de set van een romantische film. Wat waren wij zonder zorgen en vooral smoorverliefd. Onlangs heb ik, na ruim 35 jaar, weer mogen meemaken dat mijn huidige rode fiets het decor was van een romantisch avontuur. Middenin de nacht fietsend door Oegstgeest. Het was een heldere, maar vooral ook zwoele nacht. Ook nu weer heb ik dezelfde sensaties ervaren. De romantiek wordt vooral bereikt door de staat waarin twee personen verkeren. En als je dan verliefd bent en je vriendin zo dicht tegen je aan kunt voelen, dan wordt zo’n ijzeren tweewieler, ondanks het weinige comfort, een romantische plek.