Dit is een artikel uit het NRC-archief
Bekijk hele krant

NRC Handelsblad

Onderwijs

Deze is voor de liefde

Ruim 1500 jaar beschaving verder verkoopt Victoria’s Secret ter ere van Valentijnsdag 64 soorten doorschijnende damesonderbroekjes.

Snoopy
Snoopy

‘Hoeven we”, vraagt mijn dochter (7) „dit jaar niet zelf valentijnskaartjes te maken? Mogen we ze kopen? Please?”

O ja. De valentijnskaartjes.

Omdat ze de afgelopen week allebei jarig waren, hebben mijn kinderen hier hun handen nog vol aan het schrijven van de verplichte thank you notes. Het geven van cadeautjes is op Amerikaanse kinderfeestjes meestal een koude transactie, wat wordt gecompenseerd met exuberante bedankbriefjes.

Dat gaat zo. Het verjaardagsgastje komt binnen met een groot en duur cadeau, voorzien van eigen naam. Dit geeft de gast af aan de ouders, ongeveer zoals men zich ontdoet van metalen voorwerpen bij de poortjes van de luchthavenbeveiliging. De ouders zetten de cadeaus in een hoek. Pas als iedereen weer is vertrokken, dit na de noodzakelijke overdracht van goodie bags met cadeautjes voor de gasten, mag alles worden uitgepakt. Ouders zitten als nerveuze boekhouders klaar en noteren:

‘Lego draaiding en motorfiets van B.’

‘Ecovriendelijk doe het zelf-pakket van K.’

‘Dinges, die zwarte met zwaardjes: M.’

Enzovoort. Dit is heel belangrijk voor de thank you notes.

Dat ouders van kinderen die zelf nog niet kunnen schrijven eigenhandig bedankbriefjes formuleren alsof hun kind aan het woord is, spreekt vanzelf:

„Dear X. Thank you for celebrating my 4th birthday with me. I enjoy playing with my pink Vtech Princess Magical Learning Wand so much. Can we have a playdate soon?

Thank you. Love Y.”

Zodra kinderen in staat zijn een potlood vast te houden, moeten ze dit soort teksten zelf schrijven.

Over Amerikanen wordt wel beweerd dat ze altijd zo efficiënt zijn. Dit is een misverstand. Amerikanen veranderen eenvoudige genoegens juist graag in ingewikkelde, kostbare en tijdrovende verplichtingen. Het is hun manier om te laten zien dat iets of iemand er toe doet. Zo is ook Valentijnsdag om zeep gebracht.

Valentijnsdag draaide oorspronkelijk gewoon om seks. Het werd pas ingewikkeld toen er romantiek bij moest, wat we weer eens danken aan de katholieke kerk, die Valentijnsdag in het jaar 496 instelde. Tot die tijd trokken jongens op 14 februari ter ere van de liefdesgodin Juno strookjes papier uit een pot, waarop de namen van meisjes waren geschreven. Met het meisje op je strookje moest je het vervolgens het hele jaar doen.

Ruim 1500 jaar beschaving verder verkoopt lingeriewinkel Victoria’s Secret hier ter ere van Valentijnsdag 64 soorten doorschijnende damesonderbroekjes. En het warenhuis Macy’s adverteert met drie pagina’s vol ‘Valentijn suggesties’ in The New York Times: Veertien karaats ringen met ‘chocolade diamanten’: 1.920 dollar. Juicy Couture Eau de Parfum Spray: 89 dollar. De Ivanka Trump Pump: 125 dollar.

Op mijn middelbare school kon je tegen betaling van een dubbeltje papiertjes inleveren, waarop je anoniem iets in je meisjesproza schreef aan de jongen om wie het allemaal ging. Oudere leerlingen schreven die briefjes over op gekleurd karton, zodat je handschrift niet werd herkend. Een uitstekend systeem. Valentijnsdag, als de kartonnetjes in de klas werden uitgedeeld, was wat het hoort te zijn: zenuwslopend en bitterzoet of bikkelhard. Soms kreeg je kaartjes, soms niet, en de jongen die schreef, was meestal de verkeerde. Het is allemaal al beter vastgelegd, in de tekenfilm Be my Valentine, Charlie Brown. Charlie Brown schopt zijn brievenbus, die leeg blijft, en Linus van Pelt gooit chocolaatjes uit een hartvormige doos voor de juf in de kreek: „This one is for love! And this one is for valentines! This one is for romance!”

Nu komt van school dus het jaarlijkse bevel om op 14 februari voor alle klasgenootjes valentijnskaarten mee te brengen. Met bijgevoegd een lijst van namen, zodat niemand wordt gekwetst. Ik heb mijn kinderen nog een paar jaar opgezadeld met het zelf moeten uitknippen en versieren van al die valentijnskaartjes. Zij hadden eerder door dan ik dat je met lijm, glitter en het veelvuldig uitroepen dat „het zo tenminste nog een beetje gemeend lijkt”, geen leven blaast in een totalitaire vorm van sociaal verkeer.

Amerikanen besteden deze Valentijnsdag volgens de jaarlijkse berekening van de National Retail Federation gemiddeld bijna 70 dollar aan hun geliefde of echtgenoot, ruim 22 dollar aan overige familieleden, 6 dollar aan vrienden en 5 dollar aan hun huisdier.

In totaal zullen ze 15,7 miljard dollar aan Valentijnsdag uitgeven.

Vijftien mil-jard, ja.

„I spent all my money”, zei Linus van Pelt al. „I made a fool of myself.”