Dit is een artikel uit het NRC-archief
Bekijk hele krant

NRC Handelsblad

Cultuur

De Eerste Kamerdeur

foto: thijs wolzak

De formatie van Balkenende II duurde lang. Heel lang. Voor ons journalisten bestond de dag voornamelijk uit wachten voor de deur van de Eerste Kamer. Ik was door het persbureau waarvoor ik werkte net aangenomen als parlementair verslaggeefster en was onbekend met de cultuur op het Binnenhof. De gevestigde orde van verslaggevers moest niet veel hebben van de jonge griet die zich plotseling tussen hen schaarde. Anders waren de camera- en geluidsmannen. Zij waren vanaf het begin heel hartelijk en behulpzaam.

Aangezien we in hetzelfde schuitje zaten, ontstond er vaak een gezellige sfeer onder het aanwezige journaille, camera- en geluidsmensen en fotografen. En in mijn geval met de ‘techneuten’. Met een van hen, een geluidsman voor een landelijk nieuwsprogramma, klikte het bijzonder goed. Na een paar weken gezellig met hem doorgebracht te hebben ‘voor de deur’, spraken we voor het eerst af. Als vrienden. Hij had als hobby nachtfotografie, om zich te ontspannen na het werk. Ook ik fotografeerde vaak en zodoende nodigde hij mij uit om een keer met hem mee te gaan. En de rest is, zoals men noemt, geschiedenis.

Inmiddels zijn we zeven jaar verder en werken wij allebei niet meer in de Tweede Kamer. In 2007 zijn wij op een steenworp afstand van het Binnenhof getrouwd, in het Oude Stadhuis van Den Haag. Uiteraard zijn wij even naar de overkant gegaan om foto’s te maken voor ‘onze deur’. Op 29 september 2010 is onze dochter geboren. We weten nu al dat elke keer als we in Den Haag zijn we haar tot vervelends toe zullen vertellen dat papa en mama elkaar daar op het Binnenhof ontmoet hebben.