Dit is een artikel uit het NRC-archief
Bekijk hele krant

NRC Handelsblad

Cultuur

Abri

Rond sluitingstijd in een Amsterdams café aan een gracht. Ik heb die avond veel gedronken en gelachen met een melancholieke slavist.

De laatste ronde is geweest en buiten regent het. Waar gaan we naar toe, is de vraag. Hij woont om de hoek. Ik heb een jong katje dat alleen thuis wacht. Het onweert. Ik woon aan de andere kant van de stad en ik vind dat ik naar huis moet. Voor de kat.

Hij fietst mee onder één voorwaarde: dat we bij elke bus- of tramhalte even afstappen en zoenen.

De abri dus en ook dat neonlicht.