En dan is daar het snorloze genie

Er is een uitgeverij die Snor heet, zag ik op Vers voor de Pers in Amsterdam. Geen persoonlijke imprint van Boekenweekauteur Kader Abdolah, maar een echt bedrijf voor ‘ frisse, grappige, mooi vormgegeven boeken. Highbrow, chic en intelligent, maar dan met snor.’ Zoals het Broodtrommelboek en het door typografen bekroonde Fred en Wilma in de Vinexwijk.

Snor was er, maar verschillende andere uitgeverijen ontbraken in de Passenger Terminal in Amsterdam. Geen Meulenhoff, bijvoorbeeld. Volgens Boekblad waren er dit jaar 79 uitgevers, tegen 88 vorig jaar: een voor de bezoeker aangenaam contrast. Jarenlang was de manifestatie een overvolle sauna voor intellectuelen met te veel kleren aan.

Aan het programma lag het niet: zo had de CPNB drie buitenlandse kanonnen uit de wereld van het e-book uitgenodigd. Topsprekers, volgens de aanwezige thrillerauteur Tess Franke, maar veel Nederlandse uitgevers zaten er niet in de zaal. En dat nu net in het eerste jaar dat ook (zelfs) het Boekenweekgeschenk als e-book verschijnt.

Misschien is Vers voor de Pers over een paar jaar wel een volledig virtuele manifestatie, al liet de bijeenkomst van maandag ook weer precies zien waarom dat jammer zou zijn. Want bij De Arbeiderspers lag een klein boekje: Tips en wenken voor wie zijn afdelingschef om opslag wil vragen van de geniale Franse absurdist Georges Perec. Het bestaat uit één leestekenloze lange zin waarin een man krijgt uitgelegd hoe hij zijn baas om opslag moet vragen tenminste als die in zijn kantoor is want anders moet u eerst een rondje maken langs de andere afdelingen van uw kantoor tot u weer aan de deur kunt kloppen... Het is een geweldig boek, een must voor iedereen die binnenkort bij de baas op visite moet. En voor alle anderen, want de ridicule opsomming grijpt je gaandeweg bij de keel, de absurde leegte uit het boekje van Perec krijgt de zuigende werking van het allerdonkerste zwarte gat.

Voor de goede orde: Georges Perec had geen snor. Wel een baard.