‘Poetinhof’

Gisteren kwam het hoofd van het Bureau voor Presidentiële Zaken – zeg maar de onroerend goedafdeling van de Russische president – met de mededeling dat ‘het paleis van 1 miljard dollar’ dat aan de Zwarte Zee voor premier Poetin zou worden gebouwd, NIET door zijn dienst en dus NIET op last van de president of

Gisteren kwam het hoofd van het Bureau voor Presidentiële Zaken - zeg maar de onroerend goedafdeling van de Russische president - met de mededeling dat ‘het paleis van 1 miljard dollar’ dat aan de Zwarte Zee voor premier Poetin zou worden gebouwd, NIET door zijn dienst en dus NIET op last van de president of de premier wordt gerealiseerd. Het nieuws over de bouw van ‘Poetinhof’, zoals dat paleis inmiddels alom heet,  kwam eind december naar buiten, dankzij een voormalige zakenpartner van Poetin uit diens Sint-Petersburgse dagen. Het bouwproject wordt volgens die klokkenluider uitgevoerd door Spetsstroj Rossii, het grootste staatsbouwbedrijf van Rusland.

Op papier is een andere zakenvriend van Poetin,  Nikolaj Sjamalov, die eerder bij een grote fraudezaak bij Siemens was betrokken en van de ene dag op de andere schatrijk is geworden, de eigenaar van zowel het paleis, de talloze bijgebouwen en het enorme (staats)terrein. Maar die Sjalamov houdt zich koest, terwijl zijn getuigenis toch het beste bewijs tegen de aantijgingen van de klokkenluider zou kunnen zijn.

Tegelijkertijd houdt ook een  andere vriend van premier Poetin, de voormalige directeur van olietransportbedrijf Transneft Semjon Vajnsjtok zich koest. Hij wordt er door de Federale Rekenkamer van verdacht in 2006 4 miljard dollar achterover te hebben gedrukt bij de aanleg van een pijpleiding naar de Stille Oceaan. Als beloning voor die succesvolle aanleg werd Vajnsjtok daarna aangesteld als hoofd bouwzaken voor de Olympische faciliteiten in Sotsji, waar hij ook weer het nodige kon bijverdienen. Inmiddels heeft hij een Israëlisch paspoort gekregen en kan hij er ook het zwijgen toe doen.

En zo rommelt Rusland maar door, terwijl de olieputten in West -Siberië en de staatskas leger en leger worden en er van de door president Medvedev gewenste diversificatie van de economie geen enkele sprake is.