Kytecrash is als een speeltuin van klanken

Jazzmusicus Eric Vloeimans en Kyteman spelen samen in muziekproject Kytecrash.

In maart ligt het album in de winkel, nu touren ze door Nederland.

Nederland, Hilversum, 05-06-2011. Hiphop orkestleider en trompettist Colin Benders, alias Kyteman (links) en 's lands beste jazztrompettist Eric Vloeimans vormen samen met diverse leden van hun eigen bands de band Kytecrash. Eric Vloeimans was vroedger muziek docent van Colin Benders. Foto: Andreas Terlaak
Nederland, Hilversum, 05-06-2011. Hiphop orkestleider en trompettist Colin Benders, alias Kyteman (links) en 's lands beste jazztrompettist Eric Vloeimans vormen samen met diverse leden van hun eigen bands de band Kytecrash. Eric Vloeimans was vroedger muziek docent van Colin Benders. Foto: Andreas Terlaak

De kruinen tegen elkaar. De ogen gesloten. Vanuit de diepte spelen ze de melodie samen omhoog, op de onheilspellende kloppende hartslag van die ene moddervette basnoot. Dan spreekt Pax, de boomlange mc met de baritonstem, zijn bezwerende woorden uit. Terwijl trompettist Vloeimans de boodschappen kadert en onderstreept, jut trompettist Kyteman op. Met uitbundige armgebaren gaat het: méér, harder, woester.

Fluwelen jazztrompet vond lyrische poptrompet voor een coole flirt. Op elkaar gerichte trompetten die in blazersduels langs de groove jagen en stoten uitdelen. Om dan weer te versmelten in zoetsappige lyriek, met trompetlijnen die elkaar vol gretigheid omhelzen. Trompettisten Eric Vloeimans en Colin Benders, alias Kyteman, spelen samen in Kytecrash, een veelomvattend, onbegrensd muziekproject waarin het gaat van jazzfunk naar reggae, van drum ’n bass naar afrobeat.

De opwinding was groot bij dit concert in De Vorstin in Hilversum. Als een gewaardeerde jazzmusicus als Vloeimans een muzikaal verbond sluit met een snel doorgebroken trompethype als Kyteman, is het interessant om te zien waar dat toe leidt. Een speeltuin van klanken, zo bleek. Fel, homogeen en opwindend. Maar in Kytecrash tekende zich ook een muzikale spagaat af: één been in elektrische jazzimprovisatie en de ander in de hiphopgroove, die om luchtig samenspel vraagt en beperkte muzikale frictie.

Het mooiste was het dan ook wanneer de musici elkaar zo confronteerden dat er vervolgens een gevoel van bevrijding loskwam. Dan bleek hoezeer Kyteman zich heeft ontwikkeld als trompettist, die niet alleen maar holle frasen op een ambientbedje poneert, maar echt vanuit intuïtie en muzikaal gevoel aan het improviseren slaat. Hij trok zich op aan vakmeester Vloeimans, die, altijd al knap in verklankingen uit het leven, nadrukkelijker het avontuur zoekt en de luisteraar meesleept. Beheerst en geaccentueerd, met steeds nieuwe variaties en soms een plaagstootje. Vloeimans levert in dit project weliswaar qua jazzdiepte in, maar verlustigt zich aan de gekanaliseerde energie van Kyteman.

Het hebben van een ‘elektrische’ band is voor veel jazzmusici op zeker moment in hun carrière een grote wens. De openheid in klank, het minder esthetische; het betekent in veel gevallen een nieuwe vorm van vrijheid. Ook Vloeimans zette de stap, zeer succesvol, met zijn band Gatecrash.

Op het conservatorium leerde Vloeimans de jonge, gretige trompettist Colin Benders kennen. De meester zag de vrije geest worstelen en gaf hem een betekenisvol duwtje: jij moet hier niet zijn, volg je eigen pad. Benders, toen flink op pad met de band Relax, brak zijn studie af.

Een paar jaar later deed Benders behoorlijk van zich spreken als frontman van Kyteman. Was 2009 het jaar van de doorbraak van zijn jazzy hiphoporkest, in 2010 baarde hij opzien door zijn veelgeprezen ensemble op te heffen. Kyteman creëerde vervolgens zijn eigen muzikale vrijstaat Kytopia in Utrecht – een loods met studio’s en oefenruimtes. Vorig jaar werd daar het opmerkelijke crossover-album Kytecrash opgenomen, het resultaat van de versmelting van twee krachten. In maart zal dit album in de winkels liggen.

Het muzikale hart van Kytecrash is duidelijk de jazzband van Vloeimans: drums, bas en toetsen. Dit op elkaar ingespeelde groepje topmusici legde steeds weer avontuurlijke paden bloot, waarover Kyteman, zijn toetsenist, effectenman en mc konden wandelen. Er ontstond een zeer gevarieerd concert, met een prima spanningsboog die de energie telkens naar andere kanten stuurde en de aandacht tot het einde vasthield. Het spelplezier van de dollende musici kwam over: de zin om te delen, het strijdlustige. Ze stuiterden letterlijk van de ideeën.

De Ballad for Kyte had een geheimzinnig aantrekkingskracht. Een wolkige melodie van twee trompetten aangevuld met quasifilosofische spreuken, uitgroeiend tot een epische veelheid aan klanken. Een kleine verrassing was de gastrol van hoornist Morris Kliphuis. Hij zorgde voor weer een andere klankkleur, een bekwame bijdrage aan dit zinderende collectief.

concert

Kytecrash

Gehoord 5/2, De Vorstin Hilversum. Concerten: 3/3, De Veste Delft, 4/3, P60 Amstelveen, 21 april Arnhem, KYTECRASH Paard van Troje Den Haag. Zie voor meer tourdata: www.ericvloeimans.com ****