Onwaarschijnlijk dat Bahrami is doodgemarteld

Het is onwaarschijnlijk dat de Iraanse-Nederlandse Zahra Bahrami is doodgemarteld, schrijft correspondent Thomas Erdbrink vandaag in NRC Handelsblad. Afgelopen donderdag kon minister Rosenthal (Buitenlandse Zaken, VVD) tijdens het spoeddebat in de Tweede Kamer de geruchten rond de dood van Bahramai niet bevestigen of ontkennen. Erdbrink gaat in op deze geruchten in zijn artikel.

Is Bahrami opgehangen zoals de Iraanse autoriteiten zeggen, of is ze toch doodgemarteld?

Het is waarschijnlijker dat ze is opgehangen, want ze hoefde niet meer tot een bekentenis gedwongen te worden, schrijft Erdbrink. Die had zij namelijk al meerdere malen afgegeven:

“Het is mogelijk dat Bahrami is doodgemarteld, maar dat lijkt onwaarschijnlijk. Er zijn de afgelopen twee jaar, sinds de chaotisch verlopen verkiezing van president Ahmadinejad in juni 2009, diverse verhalen van martelingen in Iraanse gevangenissen bekend geworden. Maar Bahrami had maanden geleden al haar misdaden bekend, inclusief haar vermeende politieke activiteiten en drugsbezit. De Iraanse staatstelevisie heeft tot twee keer toe interviews met Bahrami uitgezonden waarin ze dit toegeeft. In eerdere interviews met de dochter zei deze dat haar moeder niet gemarteld was, maar ingepalmd door haar ondervragers om te bekennen. Zo kreeg ze op haar verjaardag bijvoorbeeld van haar ondervrager een taart met kaarsjes en de boodschap dat medewerking tot vrijlating zou kunnen leiden, zo zegt haar dochter. De Iraanse autoriteiten ontkennen dat Bahrami gemarteld of ingepalmd is, maar ze zeggen dat ze haar misdaden zelf heeft toegegeven. Overigens heeft Bahrami haar bekentenissen later weer ingetrokken.”

Maar waarom is haar lichaam dan niet vrijgegeven?

Dat gebeurt wel vaker, schrijft Erdbrink. Vaak worden de stoffelijke resten begraven en pas veel later de nabestaanden geïnformeerd:

Dat het lichaam van Bahrami nog niet is vrijgegeven, is niet ongebruikelijk bij executies in Iran. Het komt vaak voor dat nabestaanden soms weken op zoek zijn naar de stoffelijke resten van een familielid dat is geëxecuteerd. In sommige gevallen krijgen ze bericht dat het lichaam is begraven in een dorp buiten Teheran.

De Iraanse autoriteiten zijn heel snel overgegaan tot executie van Bahrami. Het vonnis tegen haar is begin januari uitgesproken en niets wees erop dat ze binnen enkele weken opgehangen zou worden. Hoe kan dat dan?

Erdbrink wijst er in zijn artikel nogmaals op dat het hier om geruchten gaat dat Iran te snel gehandeld zou hebben.

“Ook nu weer zijn er vooral geruchten. Iran zou snel gehandeld hebben, omdat (nieuwe) advocaten inzage wilden in haar dossier. Bahrami zou snel zijn opgehangen, uit angst dat de advocaten achter de waarheid zouden komen, namelijk dat er van het proces tegen haar niets deugde. Ook dit lijkt niet waarschijnlijk: oud-minister van Buitenlandse Zaken Ben Bot en journalisten van het programma Nieuwsuur hebben het dossier ook ingezien.”

Op dit moment zitten er nog vier Nederlanders gevangen in Iran.

    • Hans Klis