'Vrouwen zingen vaak te hard'

Vrouwen zijn draken, schrijft Lisette Thooft in De onverzadigbare vrouw (en de afwezige man). En ‘mannen zijn bang voor de kracht van de vrouw’, hoort Japke-d. Bouma Thooft zeggen.

Broek in Waterland 25-01-2011 Lisette Thooft Foto NRC H'Blad Maurice Boyer
Broek in Waterland 25-01-2011 Lisette Thooft Foto NRC H'Blad Maurice Boyer

Elma Drayer ligt nog maar net in de winkel met haar boek Verwende prinsesjes of vrouwen krijgen alweer onderuit de zak van een schrijfster. Ditmaal is het Lisette Thooft die vrouwen de oren wast in het boek De onverzadigbare vrouw (en de afwezige man).

Daaruit rijst het beeld op dat vrouwen een toontje lager moeten zingen tegen hun mannen, willen ze ooit gelukkig worden in een liefdesrelatie.

Thooft kwam tot dit idee na analyse van mythen en sagen uit de oudheid. Ze wilde er eerst op promoveren zegt ze, maar het lukte niet „mijn enorme onderwerp onder te brengen in een of andere wetenschappelijke theorie die er al lag”.

En dus werd het een boek. Een weinig zachtzinnig en confronterend boek dat de auteur van dit stuk, zelf vrouw, af en toe ergernis, herkenning en ongemak bezorgde.

Vrouwen zijn draken, schrijft u.

„Ja, of nou... Ik schrijf dat in elke vrouw een symbolische, vuurspuwende, draak verborgen zit. Die kracht maakt een vrouw machtiger in een liefdesrelatie dan de man. Alleen als vrouwen de draak in zichzelf onder controle krijgen, kunnen ze in harmonie met een man leven.”

Vrouwen zijn mannen de baas?

„In een liefdesrelatie wel, ja.”

Maar vrouwen worden toch juist vaak onderdrukt door mannen?

„Misschien is dat nu zo, maar in de prehistorie waren vrouwen de baas, zo vond ik in oude mythen en sagen. Uit die verhalen rijst het beeld op dat vrouwen woeste, op seks beluste, agressieve, wezens waren die mannen domineerden. Aan het eind van de prehistorie hebben mannen in die matriarchale samenleving de macht gegrepen en zijn ze vrouwen gaan onderdrukken. Mijn stelling is nu dat mannen niet de macht grepen omdat ze wilden domineren, maar omdat ze niet anders konden. Omdat vrouwen egoïstisch, agressief en dominant waren.”

Dus vrouwen hebben het er zelf naar gemaakt dat mannen hen gingen onderdrukken?

„Begrijp me niet verkeerd, mannen hebben sinds de oertijd vrouwen de meest afgrijselijke dingen aangedaan. Mannen waren en zijn soms monsters. Maar wat ik náást dat verhaal wil zetten, is dat vrouwen óók monsters waren, en soms nog steeds zijn.”

Hoe komt u op het idee dat vrouwen in de prehistorie op macht en seks beluste wezens waren?

„Vrijwel alle oude mythen en sagen schetsen zonder uitzondering de vrouw als een op seks beluste heks die de man verscheurt en domineert. Vrouwen die kinderen offeren, vrouwen met tanden in hun geslachtsorganen die mannen verslinden, er is geen nuance.”

En mannen zijn lieverdjes?

„In die oude verhalen zijn mannen vrijwel nergens agressief tegen vrouwen. Ik concludeer dat al die verhalen zo negatief zijn over vrouwen omdat ze waar zijn. Waarom zouden die verhalen anders de wereld in gekomen zijn?”

Omdat ze fantasie zijn?

„Natuurlijk is het fantasie! Vagina’s met tanden bestaan natuurlijk niet. Maar dit zijn verhalen die door vrouwen werden doorverteld. Waarom zouden vrouwen dat doen? Ik denk omdat ze wisten dat die verhalen in de kern klopten.”

Dat was duizenden jaren geleden!

„Ik denk dat die verhalen in de kern nog steeds kloppen. Ik zeg niet dat we ze letterlijk moeten nemen, ik zeg dat we ze serieus moeten nemen. Vrouwen hebben die wilde, libidineuze kracht uit de prehistorie nog steeds in zich.”

Die wilde seksuele kracht zie ik amper bij de hedendaagse vrouw.

„Maar die is er nog wel. Hij is alleen geëvolueerd. Van seksuele drift en dominantie naar claimgedrag, agressie, mentale competitiedrang en bezitsdrang jegens mannen. Dat is waar alle mannen om mij heen over klagen: dat vrouwen zo zeuren en claimen.”

Vroeger had de vrouw seks als middel tot dominantie, nu zeurt ze?

Lachend: „ Zo zou je het kunnen zeggen.”

Waarom en wanneer is die seksuele drift dan veranderd in zeuren?

„Door ‘beschavende invloeden’. Het christendom bijvoorbeeld en de opkomst van het celibaat en de kuise liefde hebben zowel mannen als vrouwen geleerd zichzelf in te tomen, en hebben de weg vrijgemaakt naar geciviliseerde relaties waarin mannen en vrouwen op een gelijkwaardige, beschaafde manier met elkaar kunnen omgaan.”

Leve het celibaat?

„Ik weet dat de boodschap zeker momenteel niet lekker valt, maar het christendom heeft veel aan de emancipatie van de vrouw bijgedragen. Natuurlijk heeft het ook heksen verbrand. En was het een instrument van machthebbers en kolonisators. Maar het christendom heeft óók ideeën van naastenliefde, trouw, zelfopoffering, ziekenzorg en liefdadigheid gestimuleerd. Van mij mag het christendom inmiddels wel weg, hoor. Taak volbracht zou ik zeggen. Maar het heeft een uiterst beschavende invloed gehad op onze westerse samenleving.”

In het christendom moet de vrouw de man gehoorzamen.

„Ja. Maar ik zie dat meer als het gelijkmaken van man en vrouw. De vrouw is dominant over de man in een liefdesrelatie. Pas als ze gehoorzaamt, is ze gelijk aan de man.”

Mannen zijn bang voor vrouwen.

„Ja. Dat waren ze in de prehistorie, en dat zijn ze nog steeds. Het is nooit makkelijk geweest voor mannen met een vrouw thuis.”

Mannen zijn gewoon dom dat ze bang zijn voor vrouwen.

„Nee. Het is echt onmacht. Vergis je niet, de kracht van de vrouw, die draak, is amper te overwinnen. Vrouwen zijn verbaal veel sterker dan mannen, ze kunnen veel beter manipuleren, dreigen, chanteren. Hoe intelligenter de vrouw, hoe meer die intelligentie in haar agressie zit. Daar kan geen man tegenop.”

Vrouwen moeten een toontje lager gaan zingen.

„Ja. Want ze zingen vaak te hard.”

Is er niets positief aan vrouwen?

„Ja natuurlijk wel. Die kracht, die draak is niet alleen slecht. Als je hem goed aanwendt, streeft die naar verbondenheid. Maar krijgt hij de overhand, dan streeft hij naar destructie.”

En de mannen?

„De kracht van de man is zijn streven naar onthechting en vrijheid. Die kracht heeft de samenleving veel technologische vooruitgang gebracht. De schaduwkant van de man is dat hij die drang naar vrijheid te veel doorvoert. En dat hij gevoelloos wordt. Dat hij zich afwendt. Dan wordt hij een robot.”

Dan gaat hij weer naar de volgende vrouw.

„Ja. Of achter de computer, of onder zijn auto.”

Heeft u tips voor de draken?

„Ik heb geen relatietip-boek geschreven. Maar ik denk dat vrouwen aardiger moeten worden tegen mannen. Beleefder, vriendelijker. Vrouwen moeten zich realiseren dat ze zich soms als draken gedragen, en dat proberen te onderdrukken. En ze moeten eerder ophouden met zeuren.”

En de mannen?

„Die moeten volgens therapeut David Deida meer knuffelen, plagen, stoeien, vleien en grapjes maken. En niet altijd meteen weglopen bij een confrontatie.”

Heeft dit voor uzelf geholpen?

„Jazeker. [lacht] Ik ben nu inmiddels 8,5 jaar gelukkig samen met dezelfde man. Daarvoor had ik altijd slechte relaties. Eén van de redenen waarom ik met dit onderzoek begon, was de vraag waarom ik mijn mannen altijd de tent uitvocht. Juist door dit boek ben ik de draak in mezelf gaan zien. Wat een kreng ben ik vaak geweest. Waarom? Omdat ik de draak niet onder controle had. Dat is de boodschap die ik vrouwen wil meegeven.”

De strijd tussen de seksen is al eeuwen oud. Komen we er ooit?

„Uiteindelijk. Jazeker.”

Wanneer dan?

Lachend: „Ja, weet ik veel. Maar ik denk wel dat we elkaar uiteindelijk beter gaan begrijpen. Over 7.000 jaar of zo?”

Waar gaat het heen?

„Wat ik in mijn boek beschrijf, is dat mannen en vrouwen elkaar de afgelopen duizenden jaren al heel erg beschaafd hebben. Door hun interactie, ruzies en strubbelingen. Dat gaat door. Ik denk dat we daardoor steeds meer androgyn worden. We worden steeds gevoeliger voor elkaar, hebben steeds minder grove prikkels nodig. Het wordt minder woest tussen mannen en vrouwen, maar daarmee wel interessanter.”

Misschien was het in de prehistorie wel veel spannender, met al die woeste seks.

„Nou, van mij hoeft die wilde, woeste seks zich niet de hele tijd te manifesteren.”

Mannen en vrouwen zijn op weg naar rustiger wateren?

„Daar geloof ik heilig in. Eén van de theorieën die ik tegenkwam tijdens mijn research is om de ontwikkeling van de mensheid te beschouwen als de ontwikkeling van één mens. In die metafoor waren we een baby in de prehistorie, met onze primitieve driften. In de Middeleeuwen waren we pubers, met onze angst voor seks en hevige fantasieën. En nu zitten we in de adolescentie. We zijn ons aan het afzetten tegen religie, tegen onze ‘ouders’. We zitten in onze studententijd. We ontdekken nu écht het andere geslacht.”

Toch de mooiste tijd van je leven.

„Precies. En ik zie ook al veel verbeteren tussen mannen en vrouwen. Ik zie om me heen al veel meer jongens hun best doen in dialoog te blijven met hun vriendin. Ik zie al meer jonge vrouwen openstaan voor rede. Ik zie hoop voor mannen en vrouwen. Echt waar.”

Lisette Thooft: De onverzadigbare vrouw (en de afwezige man). Balans, 256 blz. € 18,95