Ik ging niet

Frits Barend was te gast in het Parooltheater in Amsterdam, wat gezien de recente ontwikkelingen in de voetbalwereld – Gullit naar Tsjetsjenië om maar eens iets te noemen – interessant kon zijn voor een stukje.

Ik ging niet.

De avond ervoor was Frits namelijk al te gast bij Pauw & Witteman om ons bij te praten over de laatste voetbaltransfers. Ik weet niet hoe jullie er in zitten, maar twee keer Frits Barend in een week is mij te veel. Ik ben nog van de generatie van de dagelijkse talkshow Barend & Van Dorp, waarschijnlijk heb ik toen een overdosis gehad. Bij Pauw & Witteman trapte hij af met de mededeling dat hij had gehuild tijdens de première van de film Sonny Boy, hoewel van 1947 geeft Frits je graag het gevoel dat die hele Tweede Wereldoorlog eigenlijk om hem draaide.

Tijdens het WK van 2006 reisde ik voor Nieuwe Revu naar Duitsland om een stukje te schrijven over de laatste uitzendingen van Barend & Van Dorp. Na drie dagen hangen in het dorp Titisee had Frits eindelijk tijd.

Hij zat op een klapstoel in een weiland.

Op zijn hoofd een donkere zonnebril.

Hij zuchtte diep en vroeg: „Wat is nou eigenlijk je insteek?”

Ik had geen idee.

Frits: „Dat straal je ook uit.”

Ik: „Dat zal wel.”

Frits: „Ja, dat straal je uit.”

Ik: „Ik voel me niet echt welkom...”

Frits werd boos. „Ik vind het ongelooflijk onbeschoft wat je nu doet. Onbeschoft en onbeleefd. Respectloos. Echt schan-da-lig!”

Het interview duurde zo nog een half uur en na afloop rookte ik een half pakje sigaretten achter elkaar op.

Een paar maanden geleden was er een open dag van de Johan Cruyff Foundation in het Olympisch Stadion. Hoofdgast was Johan Cruijff, die na afloop van de openingshandeling voor het hoofdpodium werd omsingeld door Frits en zijn toen nog zwangere dochter Barbara. Frits sloeg een arm om de nek van Johan en drukte de mond tegen zijn oor. Ze moesten wat van hem, dat was duidelijk. Het ongemakkelijke gezicht van Johan Cruijff, die geen kant meer op kon, bleef hangen. Je begon te begrijpen waarom hij in Barcelona woont, want als vriend had je het ook niet makkelijk. Voor je het weet staat hij te speechen op je begrafenis. Het overkwam André Hazes in een volle Amsterdam Arena.

Bij Pauw & Witteman meldde Frits dat de transfer van Bas Dost van Heerenveen naar Ajax niet door ging. Oud nieuws, dat een uur eerder al uitgebreid was besproken in het programma van Johan Derksen – geen vriend – op een andere zender. Voor hem op tafel lag zijn blackberry, waarin 3.600 vrienden zaten. Er werd niet gebeld, dat stelde enorm gerust.

marcel van roosmalen