Een klein fysiek gebrek geen enkel bezwaar

Ik was in Arnhem, mijn lievelingsstad. Een cd gekocht bij ‘De Waaghals’, de leukste platenzaak van Nederland. Daarna voor een broodje naar La Place in de V&D, geen aanrader. De aandacht werd getrokken door drie particuliere beveiligers, een tafel verderop.

Wie of wat ze die dag aan het beveiligen waren, bleef onduidelijk, maar een van de drie was tijdens de werkzaamheden door scholieren bekogeld met proppen papier. Hij was ook nog eens uitgescholden voor ‘dikke’, in zijn geval een voor de hand liggend scheldwoord.

Het was niet de eerste keer geweest en hij had de achtervolging ingezet. Op de stoep voor het Rembrandt Theater aan het Velperplein had hij een van de daders, een Turks jongetje van een jaar of veertien, te pakken gekregen. Die had eerst ‘een draai om de oren’ gehad en daarna was de politie gebeld. Ze hadden ’m afgevoerd naar het politiebureau.

De beveiliger nam een hap van zijn broodje en zei met volle mond: „Ik neem aan dat ze ’m daar nu aan het verhoren zijn en dat de namen van de andere daders er inmiddels uit zijn gepeuterd.”

Je mag ze natuurlijk niet allemaal over een kam scheren, maar er zitten er nogal wat tussen bij wie een steekje los zit. De functie-eisen voor beveiligers kende ik niet, maar aan de heren aan het tafeltje te zien was een klein fysiek gebrek geen enkel bezwaar.

Het was lang geleden dat ik was uitgescholden en proppen papier waren er na de middelbare school nooit meer naar me gegooid. Ik kon me voorstellen dat zoiets niet leuk was onder werktijd, zeker niet als je druk bezig was met beveiligen. Dan kon je natuurlijk overkoken.

Dat bedacht ik me allemaal, terwijl ik mijn broodje filet americain at. Er groeide iets van begrip en juist toen gebeurde het. Een jongen en een meisje kwamen binnen. Ze gingen aan een tafeltje zitten, de jongen onderuitgezakt. Tussen hen in een shake van aardbeien en yoghurt.

Niets aan de hand.

Vanuit het niets klonk nogal dwingend de stem van een van de beveiligers.

„Ga eens rechtop zitten!”

De jongen vroeg zich af waarom dat moest.

„Omdat ik het zeg!” antwoordde de beveiliger.

Harm Brouwer, procureur-generaal van het Openbaar Ministerie, gaf een interview op Radio 1. Als het aan hem lag, kregen particuliere beveiligers meer bevoegdheden. Hij dacht daarbij onder andere aan handboeien en een wapenstok.

Marcel van Roosmalen