Dit is een artikel uit het NRC-archief
Bekijk hele krant

Sport

Rita Verdonk, FC Utrecht-supporter

In het jongste nummer van het tijdschrift NUsport poseert Rita Verdonk met een shirt van FC Utrecht. Ze had zich er speciaal voor opgemaakt, ze wilde goed overkomen, want er zaten nogal wat voetbalsupporters in haar achterban.

Politici hangen graag de voetbalsupporter uit. Ex-PvdA-leider Wouter Bos schuift graag aan bij het programma Voetbal International en zelf zag ik Hilbrand Nawijn ooit bij een wedstrijd van ADO Den Haag met een geel-groene shawl om, een dom gezicht.

Rita was een echte FC Utrecht-supporter. Ze hield van ‘harde werkers’ als Utrecht-spits Frank Demouge, een vroeg kalende stormram. In NUsport roemde ze de sfeer bij de thuiswedstrijden in stadion Galgenwaard. „Opzwepende liederen, iedereen die opstaat en klapt. Op zulke momenten giert er een hoop adrenaline door mijn lichaam.”

De gedachten gingen terug naar een jaar of drie geleden, toen ze zichzelf en haar beweging Trots Op Nederland in de Passenger Terminal in Amsterdam presenteerde aan het Nederlandse volk. Daar gingen ze allemaal staan en klappen toen zij het podium op kwam lopen. Op krukken vanwege een driedubbele spierscheuring. Ze las tien velletjes papier voor en die gingen allemaal over ‘aanpassen’ en ‘integratie’. Ze stond hoog in de peilingen en kondigde aan dat alles anders werd zodra zij ‘aan de knoppen ging draaien’. Na afloop sprak ik haar kort. Het was een bizar gesprek. Het ging over ‘boerenkool met worst’, haar lievelingseten. Over integratie zei ze: „Iedereen moet zich aanpassen. Als wij naar Tunesië gaan, laten we de string ook in de koffer.”

Het laatste nieuws rond Rita was dat haar partij niet deelnam aan de verkiezingen voor de Provinciale Staten. Op haar eigen website was een filmpje te zien. Fascinerende beelden van Rita in een verlaten congrescentrum en Rita in haar winterjas, zoekend naar haar auto op het parkeerterrein. Het ging nog steeds hartstikke goed met haar beweging. Ze sprak over een bijeenkomst met wel honderdvijftig actieve ‘Trotsers’, in de marge bezig met de wederopbouw van ons land. Ze sloeg eventjes een verkiezinkje over om ‘de basis te verbreden’, maar geen zorgen, bij de volgende verkiezingen was ze er weer helemaal.

Tot die tijd is ze te bewonderen op de tribunes van stadion Galgenwaard, waar ze met een FC Utrecht-shawl om de nek tussen de gewone, hardwerkende mensen zit en na afloop in de businessclub een borrel drinkt. FC Utrecht, een club met ambities, maar we weten allemaal dat ze nooit kampioen worden.

Marcel van Roosmalen