Mijn dood hoort toch geen ‘vuil werk’ te zijn

Ik ben ontzettend boos om die ene zin die Boudewijn Chabot gebruikt in het interview over de levenseindekliniek (Opinie & Debat, 29 januari): „Het is wel erg makkelijk om het vuile werk uit te besteden aan je dokter.” Dit is een belediging voor alle mensen die gekozen hebben voor het eigen beslissingsrecht om uit het leven te stappen. Het is pijnlijk om te lezen dat een dergelijke beslissing ‘vuil werk’ veroorzaakt. Als de samenleving zou accepteren dat er mensen zijn die zelf willen beslissen wanneer ze uit het leven stappen, dan zou een arts stervensbegeleiding niet zien als vuil werk, maar als onderdeel van zijn taak binnen de gemeenschap. Zoals het ook zijn werk is om patiënten, voor wie geen hoop op genezing is, zo lang mogelijk in leven te houden als zij dat wensen. Op aandringen van mijn moeder heb ik al jaren een wilsbeschikking op zak. Waarschijnlijk zal ik er nooit gebruik van maken. Maar het is een rustgevend gevoel bij het ouder worden dat, als ik ooit het gevoel heb dat het leven mij niets meer te bieden heeft, ik uit het leven kan stappen. Het is onprettig om dan beschreven te worden als ‘vuil werk’.

R. Gyles

Haarlem