Aquarel hoeft helemaal niet gezapig te zijn

galerie

Pulchri Studio

Watermerk – 65 jaar Hollandse Aquarellistenkring. T/m 6 februari, Den Haag. ****

Tien jaar geleden leek het erop dat de Hollandse Aquarellistenkring zijn beste tijd had gehad. De vereniging was in 1945 opgericht om de aquarel als kunstvorm te propageren, maar bevestigde inmiddels vooral de vooroordelen die er over het genre bestaan: dat de aquarel veel mogelijkheden biedt om gezapig artistiek te doen, met cliché-effecten in flink verdunde waterverf. Maar sinds het aantreden van de schilder Sipke Huismans als voorzitter, een jaar of vijf geleden, is het ledenbestand heel wat diverser geworden. Dankzij hem is de Aquarellistenkring niet langer een gesloten gezelschap met verstarde opvattingen over wat een aquarel is.

De jubileumtentoonstelling Watermerk , in Pulchri in Den Haag, verrast door de afwisseling. Er zijn zelfs collage-achtige sculpturen van Gijs Assmann te zien. Zijn werk Moederziel alleen bestaat uit hout, wol, piepschuim, kurk, een emaillen beker en... met waterverf beschilderd papier.

Het mooiste van Huismans’ vernieuwing is dat hij het meer traditionele niet heeft uitgesloten. Integendeel: in Pulchri hangen ook stille interieuraquarellen van Agnes van Gelder en Jaap Nieuwenhuis, waarin zacht middaglicht over het hout en de bekleding van stoelen strijkt. Witte glimlichten zijn, heel klassiek, uitgespaard in de verf. Nieuwenhuis zond daarnaast twee aquarellen in van de tweeling Niels en Rik, twee jongens in trainingspakken die ontspannen zitten te poseren. Ze kijken geamuseerd. Maar wat wil je ook: ze zagen een aquarellist aan het werk die de kunst verstaat om in één keer, in waterverf, op groot formaat, twee geamuseerd kijkende jongens te portretteren.

In een geaquarelleerde strip van Toine Moerbeek verandert het interieur van een stal met veel houten balken plaatje na plaatje steeds verder in een abstracte compositie. ‘Bram van Velde’, staat er in potlood onder. De kijker begrijpt: figuratief en abstract kunnen harmonieus naast elkaar bestaan. En naast nog veel meer, zo blijkt bij de Hollandse Aquarellistenkring, die bloeit als nooit tevoren.

Gijsbert van der Wal