300 mln minder voor les kind met handicap

Het zogeheten rugzakje voor basisscholieren met een handicap verdwijnt. Niet het individuele kind krijgt voortaan een budget voor extra hulp of lessen, maar de school. Gewone basis- en middelbare scholen moeten voortaan samenwerken met speciale scholen om te kijken wat de beste oplossing is voor ieder kind met een handicap, variërend van dyslexie tot een psychiatrische stoornis als adhd.

Dit is één van de belangrijkste wijzigingen in het beleid rond leerlingen met een handicap, waarover minister Marja van Bijsterveldt (Onderwijs, CDA) vanmiddag de Tweede Kamer zou informeren. Tegelijk kondigt zij een bezuiniging van 300 miljoen euro per jaar aan op de zorg voor die leerlingen. De uitgaven zijn in zeven jaar met een half miljard euro gestegen. In totaal geeft het ministerie 3,7 miljard euro per jaar uit aan onderwijs op speciale scholen én aan rugzakjes op gewone scholen.

Sinds het rugzakje werd ingevoerd in 2003 is het aantal leerlingen dat een beroep op de regeling doet met 63 procent toegenomen tot 39.000. Rugzakjes bevatten geld dat is bedoeld voor kinderen met een handicap die wel naar de gewone school gaan. Zij krijgen extra hulp om mee te komen in de klas met ‘gewone’ kinderen. Maar het aantal kinderen dat naar een speciale school wordt verwezen, is in acht jaar tijd óók fors gegroeid. Een plek op zo’n school kost drie keer zo veel als een plek op een gewone school.

Volgens Van Bijsterveldt krijgt nu tien procent van alle basisscholieren een „stempel” ofwel een diagnose voor bijvoorbeeld autisme, adhd of een leerstoornis. Op de middelbare school krijgt bijna twintig procent van de leerlingen zo’n stempel. Volgens haar „nodigt het systeem daartoe uit”, want een diagnose is een voorwaarde voor extra geld. „Sommige kinderen worden daardoor onnodig gestigmatiseerd”, schrijft Van Bijsterveldt in een brief aan de Tweede Kamer. Bovendien wordt de hulp die momenteel nog met het rugzakje wordt bekostigd vaak „buiten de klas” gegeven. Daardoor profiteert alleen de leerling met de handicap, en niet de juf en haar leerlingen.

Bedoeling is dat scholen in de toekomst samen met de deskundigen van de speciale school kijken naar de behoeften van het ene kind. Nu bevatten alle rugzakjes een standaardbedrag, ongeacht wat de zorgleerling precies nodig heeft. Dat wordt anders: het ene kind kan toe met extra leesonderwijs, terwijl het andere kind bijna de hele dag een eigen mentor nodig heeft. De minister wil ook dat gewone scholen zich ‘specialiseren’ in bepaalde handicaps zoals autisme of dyslexie. Dan weten ouders dat ze daar terecht kunnen voor die specifieke handicap.