'Wat is cremeren, opa?'

Bon Voyage (Margien Rogaar)Ned. 3, 19.00-20.28 uur

Elk jaar steken er wel een of twee Telefilms met kop en schouders uit boven de overige bijdragen aan dit jaarlijkse project van zes speciaal voor televisie gemaakte speelfilms. Sinds de start in 1998 zijn er zevenenvijftig uitzonden.

Dit jaar valt Bon Voyage op van Margien Rogaar. Het is een film over de dood, een onderwerp waarbij sentimentaliteit op de loer ligt. Maar deze valkuil wordt door het nuchtere scenario van Tijs van Marle en de sensitieve regie van Rogaar vermeden.

Als het gezin Verbeek op het punt staat op vakantie te gaan naar Frankrijk belt een arts op. Het gaat niet zo goed met opa Bob (Hans Croiset), de vader van Tine (Anneke Blok). Ze besluiten thuis te blijven. De gezinsleden moeten zien om te gaan met het niet doorgaan van hun vakantie, maar vooral met de terminale, door opa verzwegen ziekte. Iedereen reageert op zijn of haar manier op opa’s kanker. Tine ruimt bijvoorbeeld liever de schuur eens flink op dan dat ze zijn sterven onder ogen durft te zien.

De 7-jarige Jasmijn (Scyler Eijgermans) stelt opa allerlei vragen over de dood. Wat gebeurt er als je dood bent? Gaat opa naar de hemel? Wat is cremeren?

Rond het meisje en haar opa spelen zich de mooiste scènes af, zoals het bezoek aan een uitvaartcentrum en hun samenzijn in Bobs moestuin. Als Jasmijn en haar opa hun handen wassen met een groot blok zeep, zegt Jasmijn dat ze na zijn overlijden graag de zeep wil hebben, zodat opa in haar herinnering blijft. Dan huppelt ze weg.

Opa blijft nog even staan. Tot dat moment was hij vrij nuchter over zijn verscheiden, maar nu breekt hij even.

Rogaar filmt het van een afstandje, zoals de camera zich op wel meer momenten discreet terugtrekt. De toeschouwer krijgt zo ruimte zijn eigen emoties te vormen. En zo wordt Bon Voyage niet sentimenteel, maar wel des te ontroerender.

André Waardenburg