Meneer Leers, we hebben het hier over kinderen

Minister Gerd Leers wil het 14-jarige Afghaanse meisje Sahar en haar familie alsnog terugsturen naar Afghanistan (NRC Handelsblad, 27 januari). Leers gaat in hoger beroep tegen een uitspraak van de rechtbank, die had bepaald dat het gezin na meer dan tien jaar Nederland zo is geworteld dat het moet blijven. Leers wil zijn discretionaire bevoegdheden niet gebruiken omdat er nog wel meer meisjes in asielprocedures zijn zoals Sahar.

De minister denkt in procedures en aantallen. Hij lijkt niet te beseffen wat er eigenlijk wordt gezegd: als je op 4-jarige leeftijd in ons land komt wonen, ben je na tien jaar Nederlands, of je ouders toentertijd vluchteling waren of niet. Dat is wat telt, meneer Leers, we hebben het hier over kinderen. En hun toekomst.

Dit land stelt 106 miljoen euro beschikbaar om een glazen koepel over een verrot huis op voormalig kamp Westerbork te laten bouwen. Dan wil het er bij mij niet in dat er geen geld zou zijn om geheel vernederlandste vluchtelingengezinnen na tien jaar asielkampen te erkennen als onze medeburgers. Een beschaving zou wat mij betreft voorrang geven aan het laatste. Ik schaam mij voor Gerd Leers en zijn heksenjacht.

Bas Verschoor

Barneveld