Het heilige der heiligen

Waar rondwandeling door Milaan vanaf Piazza del Duomo.

Afstand 11 km

De ochtendzon gaat met een poederdons over de gevels rondom het plein en onthult hun huidkleuren: blank, beige, oker, olijf, roze. Tegen de blauwe hemel lijkt de Dom een egaal besuikerde luchtspiegeling. Maar van dichterbij laat hij zich kennen als landingsplaats voor baldakijnen, dieren, gezichten en honderden gesticulerende heiligenbeelden.

Op pad. Milaan in, om te beginnen met een sprong in het magische konijnenhol van de 19de-eeuwse winkelpassage ‘Galleria Vittorio Emanuele II’. Die heeft door zijn grote hoogte, zijn transparante koepel en zijn korte diepte een bedrieglijk perspectief. De wandelaar krijgt het gevoel dat hij wordt opgezogen.

Stadswandelen is enerverend. Rust is er niet bij. Zo’n wandeling komt pas tot haar recht als de wandelaar elke indruk toelaat. Elke binnenplaats wordt binnengelopen. Buurtkerkjes als San Babila ook, die goud-gemozaïekte koepel wilde je toch niet missen? Geen volk dat zo mooi op straat telefoneert als de Italianen, met het volledige pakket aan gebaren en mimiek en volume: „Tesoro! Ciao!”

Zwervers kleumen in nesten van dekens tegen de puien. In een etalage staat één paar ijle schoenen op peilloze hakken. „Voor de bunga bunga-feesten”, suggereert man.

We doen de Via della Spiga, waar legendarische modehuizen hun winkels hebben. In de smalle straat speelt het licht tot halverwege de gevels, daaronder heerst schaduw. Ik zigzag van etalage naar etalage. Man realiseert zich: „We zijn in het heilige der heiligen.”

De straten worden breder. Hé, daar is de Scala, klein en zandkleurig. Met de Cavalleria rusticana op het programma (maar een ander dan Maria Callas zingt ‘Voi lo sapete, o mamma’).

Via een verkeersader bereiken we de begraafplaats. In die pseudo-stad rouwen opdringerige engelen op de monumenten. Korte afsteek, alsjeblieft.

Ik hoor Chinees. Ik zie Chinees. Chinatown, heet dat hier Città Cina? Het grenst aan een stadspark en dat vloeit over in het kasteel van de Visconti’s, goed voor een Efteling-moment middenin Milaan. We wandelen er dwars doorheen, en zien, aan het einde van de door miljoenen stappen gladgewreven Via Dante, de Duomo weer. Het lage avondlicht streelt hem over zijn spitse torens.

De Dom bloost.

Informatie, routekaartje, gps-punten en foto’s via nrc.nl/aandewandel