Missie van acht jaar

Met het debat over de wenselijkheid van een nieuwe missie naar Afghanistan beleeft Jolande Sap, de opvolgster van Femke Halsema, haar vuurdoop en haar finest hour. Ze bevindt zich plotseling in het centrum van de macht, omdat de regering de twaalf stemmen van GroenLinks nodig heeft voor een meerderheid. Daardoor kan ze eisen stellen. Ze heeft zelfs bilateraaltjes met de premier. Anderzijds zit ze in een lastig parket. Ze zit opgescheept met een motie van haar voorgangster die pleit voor een civiele trainingsmissie van het type dat het kabinet nu voorstelt. Maar tegelijkertijd moet ze rekening houden met haar achterban, die in grote meerderheid tegen zo’n missie is. Ze moet schipperen tussen de koers die haar voorgangster heeft uitgezet om van GroenLinks een moderne, internationaal georiënteerde partij te maken en de pacifistische en antimilitaristische traditie van haar partij. Daarom doet ze haar uiterste best om concessies bij de regering af te dwingen die de missie ontdoen van elk vermoeden van militaire doelstellingen en die de missie er zo onschuldig, civiel en vreedzaam mogelijk uit moeten laten zien. Ze dringt erop aan om de duur van de training drastisch uit te breiden. Met een korte training, zoals de regering voorstelt, kunnen de agenten in opleiding eigenlijk alleen schietlessen krijgen. Met een aanzienlijk uitgebreide training kunnen ze ook andere, belangrijke civiele dingen leren. Het grootste deel van de agenten in opleiding is analfabeet. Laten we ze om te beginnen maar eens leren lezen en schrijven. Want hoe kunnen ze een wet handhaven die ze niet kunnen lezen? Hoe kunnen ze verkeersbonnen uitschrijven als ze hun eigen naam niet eens kunnen spellen? We moeten ze alfabetiseren, de wet bijbrengen en lessen geven in mensenrechten. Met zo’n soort missie zou Jolande Sap kunnen instemmen omdat ze die kan verkopen aan haar achterban.

Ik ben het er helemaal mee eens. Maar goed leren lezen en schrijven duurt jaren. Een juridische studie met een specialisatie in de mensenrechten eveneens. Laten we de trainingsperiode daarom verlengen tot een jaar of acht. En laten we niet alleen politieagenten opleiden, maar ook onderwijzers, verpleegsters, rechters, journalisten, ombudsmannen en dichters. Daar zou Afghanistan echt wat aan hebben.

Ilja Leonard Pfeijffer