Kees van Nieuwkerk: 'Ik ben snel afgeleid'

Geboren in de jaren 80, kind van beroemde ouders, nu zelf actief. Portret van een generatie, deel 2

Kees van Nieuwkerk (1988) debuteerde afgelopen najaar als regisseur van Sterke Verhalen. Samen met Teddy Cherim begon hij aan een afstudeerproject dat uitgroeide tot een speelfilm. Gemaakt zonder subsidie, maar wel met Pierre Bokma, Halina Reijn en Hans Kesting. Onlangs verscheen zijn debuutroman Het is weer raak met Kees en Sjaak. Kees van Nieuwkerk schreef en filmde voor Spunk en was ‘boy columnist’ van Fancy. Met Teddy Cherim werkt hij nu aan een nieuw script: de verfilming van Joost Zwagermans Gimmick! Kees is de zoon van presentator Matthijs van Nieuwkerk.

„In mijn vriendenkring ben ik niet de enige met een bekende vader. Al die zoontjes-van gaan namelijk naar dezelfde school. En ze zitten ook allemaal bij dezelfde voetbalclub. Bij ons is het geen onderwerp van gesprek. Dat hebben we allang gehad.

„Na het Barlaeus en het Montessori Lyceum ben ik naar Londen verhuisd. Teddy [Cherim, red.] had een filmschool gevonden op internet. Mijn aandachtspanne is nogal kort. Ik ben snel afgeleid. Als films kijken huiswerk was, dan zou me dat wel lukken, dacht ik.

„Vorig jaar zijn we met Sterke Verhalen afgestudeerd. We hebben onze krachten gebundeld. Docenten zagen dat eigenlijk niet zo zitten. Toen we naar Nederland vertrokken voor de productie dachten ze ‘die zien we nooit meer terug’. Voor de première hebben we ze natuurlijk wel allemaal een uitnodiging gestuurd. In eerste instantie wilden we geen volwassenen in de film. We konden putten uit een grote vriendengroep. Daar zitten veel acteurs en actrices in. Die zouden hun zomervakantie wel voor ons op willen geven. Maar al snel bleek dat we die volwassenen gewoon nodig hadden. Toen dachten we: waarom maken we er dan geen karikaturen van? En dan gaan we proberen alleen de allergrootste en allerbeste acteurs te regelen. Dan konden zij als het ware het stokje overdragen aan de jongere generatie.

„Mooie gedachte toch? Over twintig jaar worden we zelf weer van de troon gestoten. Wel door mijn eigen kinderen als het even kan. En die van Matthijs [Van de Sande Bakhuyzen, red.] en Géza [Weisz, red.] natuurlijk. Ik heb bewust geen gebruik van mijn vader willen maken. Toen Sterke Verhalen nog niet zo groot was, wilden bladen en kranten een interview, maar dan wel met mijn vader erbij. Dan zeg ik nee. Ik wil best een duo-interview doen, maar alleen met Teddy. Daar ben ik strikt in. Mensen denken namelijk al snel dat ik alles in mijn schoot geworpen krijg. En natuurlijk, ik zag ook heus wel mogelijkheden om de weg af te snijden. Maar daarvan leer je niks. Ik wil mezelf verrijken, met wat ik maak en wat ik doe. En als het me allemaal maar in de schoot geworpen wordt, dan is er toch ook geen bal meer aan? Ik ben al zo snel verveeld. „De tekst van dit interview wil ik trouwens graag controleren op feitelijke onjuistheden – zo noem je dat toch? Mijn vader heeft me misschien niet leren scheren, maar wel hoe je met de media om moet gaan.”

Lineke Nieber

De rubriek De keuken van Wouter Klootwijk staat maandag op de Achterpagina