Film

Der Ring des Nibelungen

Regie: La Fura dels Baus. Opera Valencia. Dirigent Zubin Mehta.

dvd opera

Tegen het einde van zijn leven mijmerde Richard Wagner weleens over het ‘onzichtbare theater’, waarin zijn muziekdrama het best tot zijn recht zou kunnen komen. Het tegenovergestelde is gebeurd: het visuele element is bij de weergave van Wagners werk juist steeds belangrijker geworden. Maar zelden zo uitbundig en spectaculair als bij deze Spaanse productie van Der Ring des Nibelungen uit Valencia, die is gemaakt door de extravagante theatergroep La Fura dels Baus.

Tegenover een kolossale videowand met psychedelische beelden, zwiepen en zwaaien Goden en Nibelungen door het zwerk. Met de zangers strategisch voor de beelden geplaatst, wordt een overtuigende suggestie van diepte gewekt, van reizen door het heelal en afdalingen in de aarde. Dit is wel de Star Wars-versie van de Ring genoemd en dat niet geheel onterecht. Wie niet meteen de grote investering (ook in tijd) in de hele Valencia-Ring op dvd wil wagen, kan de wateren verkennen met deze hoogtepunten-dvd van een kleine twee uur; nuttig, maar artistiek natuurlijk van weinig waarde, want Wagners epos laat zich niet zo radicaal indikken. Das Reingold lijkt het beste uit de verf te zijn gekomen. Niet zozeer de kermisachtige acrobatiek, maar het gebruik van de verschuivende videowand, waarin film en theater elkaar overtuigend vinden, is echt baanbrekend. Niet subtiel, maar ook geen moment saai.

Peter de Bruijn

Bekroonde shorts 2005-2010

Jubileumuitgave 40ste editie IFFR

dvd korte films

Wil je met een korte film in Rotterdam een Tiger Award winnen, dan kun je maar beter afzien van een verhaallijn. Experimenten, collages, poëtische teksten met associatieve beeldenstroom: die vallen in de prijzen. Halve museuminstallaties vaak, begeleid door modern klassiek, free jazz of op zijn minst desoriënterende soundscapes. Achter elkaar bekeken zijn ze het meest effectief in combinatie met drugs of psychofarmica.

Veel films zijn van grote visuele kracht, zoals Veere van David Lammers, die Nederland op een duistere, verrassende manier toont. Soms stemt wat op het eerste gezicht bedacht en belachelijk oogt, zoals de confrontatie van Afrikaanse naaktlopers met westerse naturisten in Interlude, toch tot nadenken. Maar je veert op als er eens een filmpje langskomt dat de mogelijkheid biedt tot eenduidige interpretatie. Die lome kindermiddag in Meander (Joke Liberge), de huiveringwekkende split screen van een Turkse militaire parade in The Flag (Köken Ergun).

En Hinterland van Geoffrey Boulangé, winnaar in 2007: een jochie maakt zich tijdens een natuurwandeling onafhankelijk van zijn moeder via een stervend paard. Een pareltje van psychologisch inzicht, al volgt na het logische eind een serie overbodige, semi-abstracte natuurbeelden. Alsof Boulangé bang was anders niet voor een Tijger in aanmerking te komen.

Coen van Zwol

Ook uitgekomen

Parque Via

Regie: Enrique Rivero.

Klein drama over een huisbewaarder, die het niet gemakkelijk heeft als de routine die hij in jaren heeft opgebouwd in het verlaten huis, waar hij verantwoordelijk voor is, plotseling wordt doorbroken. Winnaar Gouden Luipaard filmfestival van Locarno.

Persécution

Regie: Patrice Chéreau. Met: Romain Duris, Charlotte Gainsbourg.

Intens drama over obsessieve, maar ontoereikende liefde.

Mother

Regie: Bong Joon-ho

Meesterlijke cinema van de ‘Koreaanse Spielberg’ over wat een moederhart vermag.