Swingende machine

Ebo Taylor & Bonze Konkoma. Gehoord 21/1 Tropentheater, Amsterdam. Taylor is 9/2 in Paradiso op met een andere band.****

De band van de Ghanese gitaarveteraan Ebo Taylor heeft veel weg van een raderwerk. Allemaal kleine tandwieltjes die gezamenlijk een groot vliegwiel op gang helpen. Vier slagwerkers op rij kloppen gelaagde ritmes op lijsttrommels. Geschraagd door een stevige basis van slaggitaar en keyboard plukt bassist Fish soul en funk uit zijn snaren. Opgesteld aan weerskanten vuren koperblazers en zangeressen de muziek aan in felle interrupties.

Heer en meester is Taylor zelf. Hij zweept zijn muzikanten op met een zwaai van zijn arm, beent over het podium met zijn gitaar in de aanslag. In antwoord op zijn hees gezongen coupletten speelt hij ongehaast inventieve solo’s.

Toch duurt het even voor de machinerie op toeren is. De doffe akoestiek van het Tropentheater werkt tegen, net als de opstelling van de zitplaatsen, die er aanvankelijk een afstandelijk luisterconcert van maakt. Steeds meer mensen zoeken echter de stukjes vloer bij het podium op om te dansen. Dat is de respons waar de Ghanezen op hebben gewacht, en al snel loopt de muziek als gesmeerd.

Keyboard en gitaar wedijveren in funky solo’s. Alles grijpt in elkaar. De vervlechtende patronen van de slagwerkers, het vraag en antwoordspel van Taylor en de zangeressen, en het dansende publiek: één groot swingend mechaniek.