Oortjesdiscussie

G ianni Bugno, een Italiaanse wielerster eind vorige eeuw, zit tegenwoordig de internationale belangenvereniging voor beroepswielrenners CPA voor. Op 19 januari schreef hij vanuit Argentinië een soort brandbrief aan Pat McQuaid, voorzitter van de internationale wielerunie UCI, waarin Bugno zijn zorgen uitsprak over de gevolgen van het recentelijk ingestelde verbod op ‘oortjes’. Een navrante passage uit de brief van Bugno:

„Ik zit nu in de Ronde van San Luis. Het effect van uw maatregelen heb ik met eigen ogen kunnen aanschouwen: de renners zijn elke dag serieus in gevaar.”

Bugno ten voeten uit. Een jaar of vijf reed ik met hem in hetzelfde peloton. Versteend door angst botste hij op elke gevaarlijke beer die achter elke onschuldige boom langs het parcours verscholen zat. Bugno was een gevarendetector, of vanuit een ander standpunt bekeken, een gevarengenerator.

De helft van de oortjesdiscussie gaat over veiligheid; het waarschuwen van coureurs voor kritische, gevaarlijke punten op het parcours. De andere helft gaat over tactiek.

De CPA hield een enquête onder haar leden. Tegen een verbod op oortjes: 344. Voor een verbod op oortjes: 40. Het merendeel van de wielrenners loopt dus het liefst aan de lijn van een blindengeleidehond.

UCI-baas Pat McQuaid ontving nog een brief. Ook al een brandbrief, en nog meer een pressiebrief.

De belangenvereniging van de serieuze wielerploegen, AIGCP, weigert radiocommunicatie in de koers op te geven. Die klok gaat mooi niet terug, aldus de belangenvereniging. Wat de wielerbond volgens de AIGCP niet begrijpt en niet wil begrijpen is dat het oortje een geheel nieuwe en bevrijde wielrenner op de horizon heeft gezet. Een groot en waardig wielrenner is hij die de niet aflatende stroom informatie in zijn oor intelligent interpreteert en omzet in een onberispelijke publiciteitsdaad.

De voorzitter van AIGCP heet Jonathan Vaughters. Hij is ook de manager van de volstrekt medicamentvrije ploeg Garmin-Cervélo. Het standpunt en inzicht van de AIGCP is zijn standpunt en inzicht. Het kwam tot hem na een min of meer toevallige ontmoeting met een financieel adviseur die een landschap van „80 miljard Amerikaanse dollar” beheert.

Die gigant sprak tot Vaughters: „Goede communicatie in de sport betekent hetzelfde als in een vrije markt. Het verhoogt de kans op een eerlijk en correct resultaat.”

En Vaughters zag het licht. Op een nette manier kon verwoord worden dat de regisseur in de auto de joystick moet blijven bedienen.

Geef mij maar een intelligente wielrenner als Philippe Gilbert die het zonder gebrul in zijn oren af kan. Gilbert leest de koers nog als een ouderwetse kampioen, en die snapt dat het werkelijke gevaar achter het peloton schuilt.

In beestenweer won Philippe Gilbert de laatste Ronde van Lombardije. Indrukwekkende beelden. Gilbert, de enige wielrenner die niet met een gezicht als een oorwurm op Como afstevende.