Loeren op een kier in Draka's dichte deur

e media mogen er morgen niet bij zijn wanneer kabelproducent Draka zijn informatieve aandeelhoudersvergadering houdt. De vergadering behandelt het bod van de Italiaanse concurrent Prysmian op Draka. Maar de meeste vragen zullen gaan over het gesneefde hogere overnamebod van het Chinese conglomeraat Xinmao.

Besluiten worden niet genomen. De vergadering is verplicht op basis van de fusieregels.

De media mogen nooit bij onze aandeelhoudersvergadering, zegt Draka. Het roept herinneringen op aan Elsevier-topman Pierre Vinken die journalisten op aandeelhoudersvergaderingen liet weren. Maar dat is meer dan twintig jaar geleden. Aandeelhoudersvergaderingen zijn voor aandeelhouders, journalisten komen maar naar een persconferentie, was zijn standpunt. Tja, o ironie: uitgever verbiedt media de toegang.

Overigens was het toen al goed gebruik dat bedrijven de media als toehoorder toelieten op aandeelhoudersvergaderingen. Het pleit werd definitief beslecht met het eerste advies van de commissie-Peters, met veertig aanbevelingen voor goed ondernemingsbestuur. „Voor de financiële pers is een blijvende rol weggelegd als kritische en onafhankelijke factor.” Dat stond in uitgangspunt 5.8 in het eerste rapport. Datum: 28 oktober 1996.

De kans dat morgen een vertegenwoordiger van Xinmao op de vergadering tekst en uitleg komt geven over het afgeblazen bod is gering. Maar niet uitgesloten.

Het overnamebod zette de tongen in beweging en vuurde de koers van Draka aan. Kamerleden stelden vragen. Industriecommissaris Antonio Tajani in Brussel stelde een Europese toetsingsautoriteit voor die moet voorkomen dat ‘onze’ technologie in Chinese (staats)handen valt.

Maar zo verrassend als Xinmao in de overnamearena stapte, zo stilletjes verdween zij. Neem de tijd en bouw aan vertrouwen, zeggen deskundigen tegen ondernemingen die in China zaken willen doen. Chinezen die hier op overnamepad gaan, moeten bijna het omgekeerde leren: snelheid maken en strakke tijdschema’s in je voordeel gebruiken.

De gang van zaken bij Draka voedt scepsis over Chinese overnames. Zij kunnen succesvol zijn als langdurig en buiten de publiciteit kan worden onderhandeld, zoals bij Nederlandse familiebedrijven. Maar bij beursgenoteerde bedrijven, met hun eigen dynamiek en verplichtingen tot openbaarmaking, verloopt het besluitvormingsproces aan Chinese zijde te moeizaam. In 2008 eindigde de reddende investering van verzekeraar Ping-An in de vermogensbeheerdochter van Fortis in een flop. Exit Fortis.

Draka gaat verder onder Italiaanse vlag. De beleggingsmaatschappij Flint van de familie Fentener van Vlissingen bezit nu 48 procent van de aandelen en levert twee commissarissen. De verkoop levert 425 miljoen euro op, inclusief 7,3 procent van de aandelen van het vergrote Prysmian.

Ook over de rol van Flint in de uitlokking van de overnamestrijd om Draka leven legio vragen. Op de Draka-vergadering van 2010 vroeg een belegger naar de strategie van Flint. Commissaris Annemiek Fentener van Vlissingen riposteerde: Flint is hier vandaag niet aanwezig. Zij is net als haar broer Harold commissaris bij Draka en commissaris bij Flint. Het verstoppertje spelen met Flint is een gedateerde manier om tegen de overige beleggers te zeggen: Draka is ook uw geld, maar het gaat u niks aan.

En dat zegt Draka nu ook. Maar wie een publieke beursnotering heeft, moet zich publiek durven verantwoorden.

MENNO TAMMINGA