Er is geen ondergrens

Fotograaf Martijn van de Griendt, een goede vriend, werkte aan een fotoboek over de Kamasutra, een erotische lifestylebeurs in de Utrechtse Jaarbeurshal. Ik moest mee voor het voorwoord.

Achter een kraam deelde pornoster Bobbi Eden handtekeningen uit. Dat kostte moeite, ze had bij een vibratoract op het hoofdpodium haar pols verzwikt. Haar partner en tevens manager had haar een handje pijnstillers gegeven. Hij had de pols bekeken en geconcludeerd dat-ie in ieder geval niet uit de kom was. Hij wroette achter haar rug in een kartonnen doos, op zoek naar de film Geile Morgen!, waarin zij de hoofdrol speelde.

„Gewoon doorzetten”, zei Bobbi, terwijl ze met viltstift een kruisje op een blote buik zette.

Tussen de bezoekers opvallend veel mensen in ondergoed. Mannen in latex broekjes, vrouwen in doorschijnend zwart. Het stond de een beter dan de ander.

Foxy Magazine pakte uit met een groot bed, waarop stelletjes in het openbaar ‘hun gang mochten gaan’. Wel eerst even een contractje tekenen bij de directie, die tussen potten snoep aan een ovalen tafel zat.

In ruil voor zeven glamourfoto’s en wat seksspeeltjes naar keuze deden de deelnemers afstand van al hun rechten. Foto’s verschenen in Foxy Magazine en filmopnames konden op het internet verschijnen.

„Geen enkel probleem”, zei een mevrouw, die in haar bh worstelde met de papierwinkel. „Als ze zeggen van jij doet dit en jij doet dat op het internet, dan ben je zelf dus ook een viezerik, want jij hebt ernaar gekeken.”

Een sluitende redenatie.

De videoman van Foxy nam ons mee naar de cabines achter een zwart gordijn. Hier werden de meer ‘heftige’ fantasieën verfilmd. Een vrouw ranselde haar vriend af met een bos prei.

De videoman zei: „Er is eigenlijk geen ondergrens.”

Hij raadde een bezoek aan het swingerscafé aan.

Swingers waren stelletjes die het met andere stelletjes deden. Ze ontmoetten elkaar in een afgesloten gedeelte van de hal. Aan een hangtafel hingen een ambtenaar in een roze onderbroek en zijn vrouw. Hij had de sokken aangehouden, zij was in een doorschijnende lap.

Ze aten pinda’s uit een bakje en concludeerden dat het nog niet druk was. Ze deden het overigens niet met iedereen. Er moest wel ‘een inhoudelijke klik’ zijn.

Een poetsploeg - twee meisjes met rubber handschoenen, een emmer sop, zeem en spons - stortte zich op een matras, waarover glimmend zeil was gespannen.

De ambtenaar prees de organisatie.

Perfect, maar aan een ding hadden ze niet gedacht. Na de seks, en ervoor eigenlijk ook, hield hij van een sigaretje. De met pijlen aangegeven route naar de rookruimte leidde naar een betonnen veldje buiten, waar twee gele parasols stonden. Dat rookte wat ongemakkelijk in alleen een Björn Borg-onderbroek. De plek moest bovendien gedeeld worden met de rokende medici van De Nationale Gezondheidsbeurs, dat waren er overigens niet veel.

Marcel van Roosmalen