Ganzedijk, het dorp dat toch niet verdween

Ganzedijk viert vanavond feest. Drie jaar geleden was het Groningse gehucht gedoemd, nu is de renovatie vrijwel voltooid. „Een schitterend resultaat.”

Hun „doorwaaihuis” is grondig gerenoveerd. Henny van Altena en Thalina Eppinga uit Ganzedijk kregen nieuwe muren, vloeren en plafonds – met isolatie. Er kwam dubbele beglazing, een nieuwe badkamer, wc en keuken.

Wat dat betreft heeft Van Altena, ook wel ‘de burgemeester van Ganzedijk’ genoemd, eer van zijn werk. Als aanvoerder van het actiecomité streed hij de voorbije drie jaar met de dorpsbewoners voor het behoud van het Oost-Groningse gehucht (120 inwoners).

Want Ganzedijk had eigenlijk moeten verdwijnen. De bevolking in de regio krimpt, en in Ganzedijk stonden al huizen te verkrotten. De wethouder noemde afbraak van alle 58 huizen „de enige optie om verdere verpaupering tegen te gaan”.

Dat pikten de Ganzedijkers niet. Het afbraakplan ging van de baan, de wethouder stapte op, en de bewoners mochten een toekomstplan maken. Vanavond vieren ze feest om de renovatie af te sluiten. „Een schitterend resultaat”, vindt Van Altena.

Een kleine dertig woningen, waarvan 25 huurhuizen, zijn gerenoveerd. Zes woningen zijn afgebroken, zes andere gaan nog plat. Huurders die vertrokken kregen 5.200 euro verhuispremie. De sloop- en renovatiekosten bedragen 1,3 miljoen euro, waarvan de provincie en de gemeente Oldambt het meeste betalen.

Een van de te slopen woningen is die van Johan en Jolanda Prijt. De gemeente kocht hun twee-onder-een-kapwoning en die van de buurvrouw. Het paar laat nu een huis bouwen op de kavel ernaast. „Die ligt al tien jaar braak”, vertellen ze. „We konden zelfs twee bouwkavels kopen, in totaal 2.400 vierkante meter.” Het bod op hun huis was aantrekkelijk, de prijs per vierkante meter grond ook. „Minder dan 30 euro.”

Het koppel schrok zich drie jaar geleden rot toen het hoorde dat Ganzedijk van de kaart zou verdwijnen. Johan Prijt: „Ik ben hier opgegroeid. Ik voel me hier thuis.” Beiden hebben een drukke baan. Ze zijn blij als ze weer in Ganzedijk zijn met zijn stille polders en weidse luchten. „Hier kunnen we ons ontspannen.”

Dat geldt ook voor Toor de Haas en Henk Limbeek, die bijna zes jaar geleden hartje Utrecht verruilden voor de rust in Ganzedijk. Hun koopwoning is niet gerenoveerd, hoewel de badkamer vochtig en het plafond schimmelt. De Haas: „We konden een lening tegen 1 procent rente afsluiten. Een aardig aanbod, maar het bedrag dat we moesten lenen, was jammer genoeg nog te hoog voor ons.”

Buurvrouw Gerda Loorbach heeft dubbelglas in haar koopwoning laten plaatsen. Muurisolatie was te prijzig. „We hadden er eerst wel oren naar, maar 2.000 euro is toch nog een heel bedrag. Ook al kun je dat lenen tegen een gunstige rente.”

Op de plek waar een aantal woningen is en wordt afgebroken, komt straks een vlindertuin. Loorbach vindt het prima. „Wat vlinderstruiken, een bankje, leuk toch?”

Het doel, plezierig blijven wonen in Ganzedijk, is volgens haar bereikt. „Altijd zullen mensen hier willen wonen. Als je ’s avonds door de donkere polder loopt en de maan schijnt, zie je de sterren. Geweldig. Ik kan me niet voorstellen dat ik hier ooit vandaan ga!”