De regels van het spel

Op straat word ik aangesproken. „Mevrouw, wij doen een spelletje. Kijk, we hebben deze postzegels en degene die ze het eerst allemaal kwijt is, heeft gewonnen.” Ik denk na. Nu al Kinderpostzegels? En dat wat ze in haar handen houdt, is duidelijk zelfgemaakt. „Moet ik ze van je kopen dan?” Ze kijkt verbaasd. Nee, dat hoeft niet. Ze geeft ze gewoon weg. Ik kijk even rond, haar tegenspeler is nergens te bekennen. Denkend aan mijn ondankbare baantje van vroeger waarin ik flyers moest slijten aan mensen die me niet zagen staan, zeg ik tegen haar: „Geef ze me dan allemaal maar.” Haar verbaasde blik maakt plaats voor een strenge. „Dat is vals spelen, mevrouw.”

Emma Mulder