Hoogculinair Makropasjeskoken

‘Wat een grote doos en wat moet ik er mee?” Zo reageerden ondankbare verwende nesten op hun kerstpakket. Ze werken bij Unilever. In het pakket van de baas zat een doos met jus. Een nieuw product, niet geschikt voor iedereen, dat stond er ook op: professional. Je moet er iets mee kunnen, beroepshalve. Dat is waarschijnlijk ook de reden dat de brutaalste ontvangers van het pakket naar het hoofdkantoor belden. „Wat moet ik kunnen?” En het mooie: eigenlijk helemaal niks.

Niet alle 240.000 werknemers van Unilever kregen het pakket. Het ging naar een paar honderd Nederlandse uitverkorenen. En daar waren er bij, legt een man van Knorr me uit, die bij Andrélon werken. Shampoo. Logisch. Weten die veel wat je doen moet met kreeftenjus. Ik had de man van Knorr gevraagd of de nieuwe jus in drie varianten, kip, kalf en kreeft, ook voor gewone consumenten beschikbaar is of komt. Toen kwam hij met het verhaal over collega’s bij Andrélon van de Unilever divisie Personal Care. Dat zijn, hoogculinair bekeken, gewone consumenten die zich, blijkt wel uit de telefoontjes net voor de feestdagen, geen raad weten met professioneel spul. Unilever gaat ‘onze planeet’ verbeteren. Knorr bijvoorbeeld, ‘streeft er naar dat vanaf 2015 zoveel mogelijk groenten en kruiden uit duurzame landbouw komen’. Maar het moet ook lekkerder dan voorheen. Volgens een brochuretje ‘is honderden chefs om advies gevraagd en op basis daarvan heeft Knorr nieuwe kwaliteitsproducten ontwikkeld die zijn getest met vele chefs in de keuken. Om de hoge culinaire kwaliteit te garanderen, werken we samen met gerenommeerde sterrenchefs en andere culinaire professionals.’ Resultaat, drie dozen kant-en-klare jus zonder viezigheid uit de petrochemische industrie en zonder stoffen die op de zijkant van de doos met een E-nummer benoemd moeten worden. Nogal wat burgers zijn bang voor E-nummers, we kunnen ook zonder, zegt Knorr. Er zit nog wel een snufje gistextract in dat als smaakversterker dient, maar gistextract is vrijgesteld. Hoeft niet bij zijn E-nummer genoemd te worden van de regering.

Een particuliere plezierkoker haalt natuurlijk zijn neus op voor jus uit de fabriek. Die maakt-ie zelf. Zo heb je er in heel Nederland waarschijnlijk wel zevenhonderd. De rest lost een blokje op, net als duizenden professionelen. Je moet eens zien, de forse verpakkingen van bouillonpoeder, te koop bij groothandelaren in halffabrikaten voor instellingskoks. Er zijn chefs die er genoeg van hebben en iets beters willen, schoner voor de mens, lekkerder, maar niet dat het weer meer werk is zoals toen ze fond en fumet moesten koken tijdens de koksopleiding. Knorr helpt ze met nieuwe jus. Onlangs werd getwitterd en op internet beweerd dat NRC Handelsblad op deze plek achterop, een ‘antipakjesrubriek’ is begonnen. Aanleiding om dat te veronderstellen was een stukje over ossenstaartpoedersoep, gemaakt van sojabonen. Maar niks anti! De nieuwe professionele jussen zijn uitstekend. Er hoeft niks in of onder, gewoon warm maken en oplepelen, zo lekker. Het hadden er vier moeten zijn, maar over de lamsjus zijn de chefs die Knorr adviseren nog niet tevreden. Lam komt later.

Maar wat hebben wij thuiskokers er aan als de kruideniers dit alternatief voor het bouillonblok niet verkopen? Pasje lenen voor toegang tot een groothandel! Sinds kort is iedere zelfstandige ondernemer, of hij nou dichter is, koperdief of gebedsgenezer, bij wet verplicht ingeschreven in een Kamer van Koophandel. Beloning: een pasje van de Makro. Daarvan zijn er nu zoveel in omloop dat iedereen er wel een te pakken kan krijgen. En anders leent u mijn Sligro-pasje maar.