Zuchtende dertigers met bindingsangst

Still uit de film Baciami Ancora (2011)

Baciami ancora

Regie: Gabriele Muccino. Met: Stefano Accorsi, Vittoria Puccini. In: 11 bioscopen.**

Zo zit je als kind op iemands nek en word je gevraagd wat je later wilt worden, zo heb je zelf een kind op je nek en weet je het antwoord nog steeds niet. Het is een veelzeggend beeld uit Baciami ancora: een Italiaanse film over de premidlifecrisis onder Italiaanse mannen. Tien jaar na L’ultimo bacio is regisseur Gabriele Muccino terug bij de vriendengroep rond tobbende laatdertiger Carlo. Bindingsangst stond toen centraal; nu je zou hopen dat ze wat ouder en wijzer zijn geworden is dat nog steeds zo.

Carlo koos destijds na flink wat vreemdgaan en klagen („ze begrijpt me niet”) voor Giulia, maar dat huwelijk is alweer ten einde. Maar ook zonder al te gedetailleerde kennis van het voorafgaande is deze Italiaanse zedenkomedie best te begrijpen. Baciami ancora volgt het cliché van de nieuwe Italiaanse film: liefdesgeschiedenissen van tobbende bijna-veertigers met veel pathos en neurotisch machismo.

Muccino neemt z’n tijd. Er moet heel wat ruzie worden gemaakt, gezucht en gewanhoopt voordat de hoofdpersonen begrijpen dat het leven tussen dertig en veertig ook maar een fase is. De vraag is of de personages interessant genoeg zijn om over tien jaar nog eens te kijken hoe het ze is vergaan.