Voetveeg

De Provinciale Statenverkiezingen zijn verkapte Eerste Kamerverkiezingen, die op hun beurt weer verkapte kabinetsverkiezingen zijn. Waar voorheen nog de schijn werd opgehouden dat regionale verkiezingsthema’s een rol van betekenis spelen, komt men er dit jaar openlijk voor uit dat de regio slechts maskerade is voor de landelijke macht.

Daarom zijn het de landelijke lijsttrekkers die weer tv-debatten zullen voeren. Daarom start PvdA-leider Cohen een campagne om het kabinet weg te stemmen. Daarom geeft Rutte een wel heel breed stemadvies voor VVD, CDA óf PVV. Daarom stelt Wilders dat het Afghanistanbesluit beter niet vlak voor de Statenverkiezingen had kunnen komen.

Eerlijk gezegd vind ik dat allemaal nogal schokkend. Van links tot rechts roept de landelijke politiek ons op om de provinciale politiek niet langer serieus te nemen, om die slechts te beschouwen als opstapje naar de Trêveszaal, of liever nog: als de deurmat die daar weer vóór ligt, als de voetveeg naar de Eerste Kamer.

Nu heb ik – net als 60 procent van de kiesgerechtigden – de provincie nooit serieus genomen, dat quasi-oligarchische relict uit de tijd dat de adel nog iets had te vertellen, maar ergens geloofde ik stiekem nog dat ze zo’n orgaan was als de milt. Wat dat ding allemaal precies uitspookt weet ik ook niet, en toch laat ik hem liever niet zomaar wegsnijden.

De PVV hanteert dezelfde strategie als bij het Europese Parlement: ze neemt zitting in de organen die ze wil afschaffen en verafschuwt. Ze kaapt zetels met duimendraaiers. Ongetwijfeld met succes, want de provinciale PVV’ers zijn verwant aan de regionale nieuwelingen (‘Leefbaren’) die in de gemeentepolitiek grif wonnen.

Nu noch het volk, noch de landelijke politiek de provincie als iets anders dan een voetveeg beschouwt, is het misschien tijd dat orgaan eindelijk weg te snijden. Komt er meteen een einde aan de ridicule praktijk dat een stel provinciaaltjes zomaar de leden van onze senaat kunnen kiezen.

Anderzijds mogen we nooit vergeten dat ook de voetveeg een waardevolle functie in een maatschappij vervult.

Christiaan Weijts